( 1 )
قاسم بن مالك مزنى
كنيه ابو جعفر داشته و محدثى مورد اعتماد و پسنديده حديث بوده است .
عبد الرحمان بن عبد الملك بن ابجر كنانى
از نژادگان ايشان است . به سال يكصد و هشتاد و يك و هنگام خلافت هارون درگذشته است .
او بر پيكر سفيان ثورى در بصره نماز گزارد . محدثى فاضل و نكوكار و پاى بند به سنت بوده است .
عبدة بن سليمان
ابن حاجب بن زرارة بن عبد الرحمان بن صرد بن سمير بن مليل بن عبد الله بن ابى بكر بن كلاب . از ميان نياكان او كسى كه اسلام را درك كرده و مسلمان شده صرد است .
كنيهء عبدة ، ابو محمد و نام اصلى او عبد الرحمان و ملقب به عبده بوده و همين لقب بر او غلبه يافته و مشهور به عبده شده است . او به روز سوم رجب سال يكصد و هشتاد و هشت در خلافت هارون در شهر كوفه درگذشته است و محمد بن ربيعه كلابى بر پيكرش نماز گزارده است . عبده محدثى مورد اعتماد بوده است .
ابو خالد احمر
نامش سليمان و پسر حيان و آزاد كرده و وابستهء خاندان جعفر بن كلاب است . او در كوفه در ماه شوال سال يكصد و هشتاد و نه هنگام خلافت هارون درگذشته است . محدثى ثقه و پر حديث بوده است .