( 1 )
يعلى بن حارث
از قبيلهء محارب است .
محمد بن طلحة بن مصرف يامى
كنيهاش ابو عبد الله و از قبيلهء همدان بوده و به سال يكصد و شصت و هفت و روزگار خلافت مهدى عباسى درگذشته است و او را حديثهاى ناشناخته و زشت بوده است .
عفان مىگويد محمد بن طلحه ، از گفتههاى پدرش كه دير بازى از مرگ او گذشته است روايت مىكند * مردم گرچه او را دروغگو مىپندارند ولى چه كسى اين گستاخى را دارد كه به محمد بن طلحه بگويد دروغ مىگويى ؟ و البته كه اين به سبب فضيلت اوست .
زهير بن معاوية
ابن حديج بن رحيل بن زهير بن خيثمة بن ابى حمران . نام ابو حمران ، حارث پسر معاوية بن حارث بن مالك بن عوف بن سعد بن حريم بن جعفى بن سعد العشيرة از قبيلهء مذحج است .
كنيهء زهير ، ابو خيثمه است . او از كوفه به ناحيهء جزيره كوچ كرد و همان جا ساكن بود تا درگذشت .
عمرو بن خالد مصرى ما را خبر داد و گفت شنيدم كه * سعيد بن منصور ، زهير را مىستود و از او به نيكى ياد مىكرد و دستور مىداد احاديث او را بنويسند .
گويد : زهير بن معاويه به سال يكصد و شصت و چهار يا در آغاز سال يكصد و هفتاد و سه يعنى در خلافت هارون به جزيره آمد . [ 1 ] زهير محدثى مورد اعتماد و استوار و امين و پر حديث بوده است .
هامش
[ 1 ] . در اصطلاح جغرافى نويسان به سرزمينهاى شمالى ميان دجله و فرات جزيره گفته شده است . به ترجمهء تقويم البلدان ، ص 302 مراجعه فرماييد كه بحثى مفصل ايراد كرده است .