تخطي إلى المحتوى الرئيسي

الطبقات الكبرى ( فارسي ) — صفحة 189

مساهمون:

ص١٨٩
( 1 ) از امية گاهى روايت شده است . در جنگ منتهب قبيلهء طى با امية بن عبد الله روياروى شدند و او را شكست دادند و وادار به گريزش كردند .

سعيد بن خالد

ابن عمرو بن عثمان بن عفان بن ابى العاص بن اميّة . مادرش ام عثمان دختر سعيد بن عاص بن سعيد بن عاص بن اميّة است ، مادرش اميمة دختر جرير بن عبد الله بجلى است . سعيد بن خالد اين فرزندان را آورده است : عبد الله و خالد كه مادرشان كنيزى بوده است . محمد كه مادرش كنيز ديگرى بوده است . عبد الملك و وليد كه مادرشان كنيز ديگرى بوده است . ام عبد الملك كه او را وليد بن يزيد بن عبد الملك به همسرى گرفته و سعيد را براى او زاييده است ، و ام سلمة كه او را هشام بن عبد الملك به همسرى گرفته و براى او فرزند آورده است . مادرشان ام عمرو دختر مروان بن حكم است .

عبد الله بن معاوية

ابن عبد الله بن جعفر بن ابى طالب . مادرش ام عون دختر عون بن عباس بن ربيعة بن حارث بن عبد الملك است . عبد الله تنها پسرى به نام جعفر آورده است كه او را نسلى باقى نمانده است و مادرش هنّادة دختر شرقى بن عبد المؤمن بن شبث بن ربعى يربوعى از خاندان تميم است . عبد الله بن معاويه به روزگار حكومت مروان بن محمد در كوفه قيام كرد . مروان لشكرى را به جنگ او گسيل داشت . عبد الله خود را به اصفهان رساند و بر شهر و نواحى آن چيره شد و گروهى بسيار پيش او گرد آمدند و اين به سال يكصد و سى و يك بود و سرانجام در ناحيه حىّ كشته شد . و گفته‌اند عبد الله گريخت و به خراسان رفت و ابو مسلم آن جا مردم را به بنى عباس فرا مىخواند . چون ابو مسلم از جاى عبد الله آگاه شد او را گرفت و به زندان افكند و عبد الله درگذشت .