( 1 ) بوده است . يحيى و صدقة و فضل و عاتكه كه مادر ايشان هم كنيزى بوده است .
محمد بن عمر واقدى مىگويد : كنيهء قاسم بن عباس لهبى ، ابو العباس بوده و او نياى قاسم بن معمّر از خاندان حمنن بن عوف است . قاسم بن عباس مردى كم حديث بوده و در مدينه به سال يكصد و سى همان روزهايى كه خوارج به مدينه آمده بودند درگذشته است .
صديق بن موسى
ابن عبد الله بن زبير بن عوّام بن خويلد بن اسد بن عبد العزى بن قصىّ . كنيهاش ابو بكر و مادرش ام اسحاق دختر مجمّع بن يزيد بن جارية بن عامر بن مجمع بن عطّاف از خاندان عمرو بن عوف است . ابن جريج از صديق روايت كرده است .
عبد الرحمان بن حارث
ابن عبد الله بن عياش بن ابى ربيعة بن مغيرة بن عبد الله بن عمر بن مخزوم . مادرش كنيزى است . عبد الرحمان اين فرزندان را آورده است : عيّاش و عبيد الله و حارث و مغيرة و فاطمة و ام سلمة كه مادرشان قريبة دختر محمد بن عمر بن ابى سلمة بن عبد الاسد مخزومى است .
عبد الرحمان محدثى ثقه و او را احاديثى است . زياد بن عبيد الله او را به حكومت تباله [ 1 ] گماشت . آن جا مالى به دست آورد و در مدينه خانهاى ساخت و تباله نام نهاد . موسى بن جعفر بن محمد ( ع ) آن خانه را از وارثان او خريد .
عبد الرحمان بن حارث بن عبد الله بن عياش در آغاز خلافت منصور درگذشت .
يعقوب بن عتبة
ابن مغيرة بن اخنس ، نام اصلى اخنس ، ابّى بن شريق بن عمرو بن وهب بن علاج است و نام اصلى علاج ، عمير بن ابى سلمة بن عبد العزّى بن غيرة بن عوف بن ثقيف است . ثقيف همان
هامش
[ 1 ] . نام منطقهاى در راه يمن كه بسيار آباد و پر نعمت بوده و با مكه پنجاه و دو فرسنگ فاصله داشته است . براى آگهى بيشتر به معجم البلدان ، ج 2 ، ص 357 مراجعه شود .