تخطي إلى المحتوى الرئيسي

الطبقات الكبرى ( فارسي ) — صفحة 329

مساهمون:

ص٣٢٩
( 1 ) مىگزارد . [ 1 ] عبد العزيز بن خطّاب از موسى بن ابى حبيب طائفى ، از على بن حسين ما را خبر داد كه مىگفته است * ترك كننده امر به معروف و نهى از منكر همچون كسى است كه كتاب خدا را پشت سر انداخته باشد ، مگر آنكه لازم باشد تقيه كند . گفته شد : حدود تقيه چيست ؟ فرمود : اينكه از ستمگرى سركش بترسد كه در كار خود افراط و ستم كند و از اندازه بگذرد . عارم بن فضل از حماد بن زيد ، از يحيى بن سعيد ما را خبر داد كه مىگفته است * بهترين فرد هاشمى كه من درك كرده‌ام على بن حسين است . شنيدم مىگفت : اى مردم ما را دوست بداريد به دوستى اسلام . دوستى شما چنان مبالغه آميز است كه براى ما مايهء ننگ شده است . عفان بن مسلم هم از همين راوى ، از يحيى بن سعيد به ما خبر داد كه مىگفته است * على بن حسين مىگفت : ما را به دوستى اسلام دوست بداريد . به خدا سوگند آنچه مىگوييد براى ما چنان زيان بار است كه خشم مردم را بر ما برانگيخته‌ايد . قبيصة بن عقبة از سفيان ، از عبيد الله بن عبد الرحمان بن موهب ما را خبر داد كه مىگفته است * تنى چند به حضور على بن حسين آمدند و او را ستودند . فرمود : چه دروغ مىگوييد و چه اندازه بر خدا گستاخيد . ما از نيكان قوم خود هستيم و همين كه از نيكان قوم خود باشيم ما را بسنده است . [ 2 ] على بن محمد - مدائنى - از يزيد بن عياض ما را خبر داد كه مىگفته است * زهرى مرتكب قتل غير عمد شد . خانه و خانواده خود را رها كرد و از مدينه بيرون رفت ، خيمه‌اى زد و گفت : از اين پس سقف خانه‌اى بر من سايه نخواهد افكند . على بن حسين از كنار او گذشت و فرمود : اى ابن شهاب ! نوميدى تو از رحمت خدا بزرگتر از گناه تو است . از خدا بترس و از او آمرزش بخواه . خونبهاى مقتول را براى خانواده‌اش بفرست ، و به خانه و پيش خانواده‌ات برگرد . زهرى مىگفته است : منت على بن حسين بر من از همگان بيشتر است . [ 3 ]
هامش
[ 1 ] . در صورتى كه خود اين روايت حمل به تقيه نشود بايد توجه داشت پشت سر كسى نمازگزاردن دليل بر اقتداء به او نيست و ممكن است فقط انطباق ظاهرى با اعمال پيشنماز باشد - م . [ 2 ] . فزون بر آنكه نمودار فروتنى اين بزرگواران است بايد توجه داشت كه سرّ دلبران براى همگان اظهار و گفته نمىشود - م . [ 3 ] . براى آگهى بيشتر از خيرخواهى و اندرزگويى حضرت سجاد ( ع ) نسبت به ابن شهاب زهرى ، به كتاب ابن شعبه حرانى ، تحف العقول ، چاپ سيد محمد صادق بحر العلوم ، نجف ، ص 198 مراجعه شود .