( 1 )
نيار بن مكرم اسلمى
او يكى از چهار تنى است كه بر جنازهء عثمان بن عفان نماز گزاردند و او را به خاك سپردند و در گور او داخل شدند . نيار از ابو بكر صديق حديث شنيده و مردى مورد اعتماد بوده و اندكى حديث نقل كرده است .
عبد الله بن عامر
ابن ربيعة بن مالك بن عامر بن ربيعة بن حجر بن سلامان بن مالك بن ربيعة بن رفيدة بن عنز بن وائل بن قاسط بن هنب بن اقصى بن دعمى بن جديلة بن اسد بن ربيعة بن نزار . او در زمرهء همپيمانان خطّاب بن نفيل پدر عمر بن خطاب است . كنيهء عبد الله بن عامر ابو محمد بوده و به روزگار پيامبر ( ص ) متولد شده است . او به هنگام رحلت پيامبر ( ص ) پنج يا شش ساله بوده است .
ابو الوليد هشام طيالسى از ليث بن سعد ، از محمد بن عجلان ، از يكى از بردگان عبد الله بن عامر ، از عبد الله بن عامر بن ربيعه نقل مىكند كه مىگفته است * پيامبر ( ص ) به خانهء ما آمدند ، من كودك كوچكى بودم ، براى بازى كردن از خانه بيرون رفتم . مادرم گفت : اى عبد الله بيا چيزى به تو بدهم . پيامبر فرمودند : چه چيزى مىخواهى به او بدهى ؟ مادرم گفت :
خواستم خرمايى به او بدهم . پيامبر فرمودند : توجه داشته باش كه اگر اين كار را انجام ندهى يك دروغ بر تو نوشته مىشود .
محمد بن عمر واقدى مىگويد : گمان نمىكنم عبد الله بن عامر به سبب كودكى اين حديث را از شخص پيامبر ( ص ) حفظ داشته باشد و اين حديث را بعدها از ابو بكر و عمر و عثمان شنيده است . او از اين سه نفر و از پدر خودش روايت نقل كرده است .
سفيان بن عيينة از ابو الزناد ، از عبد الله بن عامر بن ربيعه نقل مىكند كه مىگفته است * دو خليفه يعنى ابو بكر و عمر را درك كرده و ديده است كه بر بردگان در مورد دروغ گفتن و تهمت زدن چهل تازيانه مىزدهاند .
وكيع بن جراح از سفيان ثورى ، از عبد الله بن ذكوان يعنى ابو الزناد ، از عبد الله بن