( 1 )
عاصم بن عدى
ابن جد بن عجلان و برادر معن است . واقدى كنيهء او را ابو بكر و عبد الله بن محمد بن عمارة انصارى كنيهء او را ابو عبد الله نقل كردهاند و اعقاب او باقى هستند .
واقدى از ابو بكر بن عبد الله بن ابى سبرة ، از مسور بن رفاعة ، از عبد الله بن مكنف و هم از افلح بن سعيد ، از سعيد بن عبد الرحمن بن رقيش ، از ابو البداح ، از عاصم بن عدى نقل مىكند * پيامبر ( ص ) هنگام رفتن به جنگ بدر به مناسبت خبرى كه از مردم ناحيهء قبا و مردم منطقهء عاليه به ايشان رسيده بود عاصم بن عدى را آنجا فرستاد و سهم او را از غنايم بدر پرداخت فرمود و او همچون كسانى بود كه در آن جنگ حضور داشتند . محمد بن اسحاق هم همين عقيده را دارد .
واقدى مىگويد : عاصم در احد و خندق و تمام جنگهاى ديگر همراه پيامبر ( ص ) بود و پيامبر ( ص ) او و مالك بن دخشم را از تبوك فرستاد تا مسجد ضرار را در سكونتگاه بنى عمرو بن عوف در قبا ، آتش بزنند .
عاصم مردى كوته قامت بود و با حنا موهاى خود را خضاب مىبست و در سال چهل و پنج هجرت به روزگار حكومت معاويه در مدينه و در سن يكصد و پانزده سالگى درگذشت .
ثابت بن اقرم
ابن ثعلبة بن عدى بن جد بن عجلان . او را اعقابى نيست . در بدر و احد و خندق و تمام جنگهاى ديگر همراه پيامبر ( ص ) بوده است . در حكومت ابو بكر همراه خالد بن وليد به جنگ اهل ردّه رفته است ، و محمد بن اسحاق هم بر همين عقيده است .
واقدى از سعيد بن ابى زيد ، از عيسى بن عميله فزارى ، از پدرش نقل مىكند كه مىگفته است * خالد بن وليد مردمى را كه متهم به ارتداد بودند مورد رسيدگى قرار مىداد و اگر از ايشان هنگام نماز صداى اذان مىشنيد از ايشان دست بر مىداشت و اگر نمىشنيد حمله مىكرد و چون نزديك محل سكونت مردم بزاخة رسيد عكاشة بن محصن و ثابت بن اقرم