تخطي إلى المحتوى الرئيسي

الطبقات الكبرى ( فارسي ) — صفحة 106

مساهمون:

ص١٠٦
( 1 ) « و هر كس از خانه‌اش بيرون آيد در حال هجرت به سوى خدا و رسولش و دريابد او را مرگ ، لازم باشد اجرش بر خدا و خدا آمرزندهء مهربان است . [ 1 ] » واقدى مىگويد : اصحاب خودمان را نديدم كه در مورد هجرت خالد به حبشه اتفاق نظر داشته باشند . موسى بن عقبه و محمد بن اسحاق و ابو معشر هم او را از مهاجران به حبشه نمىدانند و خداوند داناتر است . ضحاك بين عثمان و مغيرة بن عبد الرحمن حزامى كه هر دو از علما و راويان هستند از اعقاب اويند

اسود بن نوفل

ابن خويلد بن اسد بن عبد العزّى بن قصىّ . مادرش ام ليث دختر مسافر بن ابى عمرو بن امية بن عبد شمس است و به كنيه‌اش ابو ليث معروف است . او هم از پيشگامان مسلمانان است كه در مكه مسلمان شد و در هجرت دوم مسلمانان به حبشه به آن جا هجرت كرد . موسى بن عقبه و محمد بن اسحاق و واقدى او را از مهاجران به حبشه نوشته‌اند ، ولى ابو معشر او را در زمرهء ايشان ياد نكرده است . موسى بن عقبه در مورد نام او اشتباه كرده است و او را نوفل بن خويلد گفته است و حال آنكه آن كس كه مسلمان شده و به حبشه هجرت كرده است ، اسود بن نوفل است . محمد بن عبد الرحمن بن نوفل بن اسود بن نوفل كه كنيه‌اش ابو الاسود است از فرزندزادگان اوست ، و او همان كسى است كه به يتيم عروة بن زبير هم معروف است و اهل علم و روايت بوده است . براى اسود بن نوفل نسلى باقى نمانده است .

عمرو بن اميّة

ابن حارث بن اسد بن عبد العزّى بن قصىّ . مادرش عاتكه دختر خالد بن عبد مناف بن كعب بن سعد بن تيم بن مرّة است . از مسلمانان قديمى است كه در مكه مسلمان شد و در هجرت دوم حبشه به آن سرزمين هجرت كرد و به روايت همگان همان جا در گذشت و نسلى از او باقى نمانده است .
هامش
[ 1 ] . بخشى از آيه 100 سوره چهارم - نساء - برخى از مفسران شأن نزول آيه را در مورد ضمرة بن عيص گفته‌اند ، ر ك : ابو الفتوح رازى ، تفسير ، ج 3 ، ص 481 - م .
الطبقات الكبرى ( فارسي ) — صفحة 106 | محمود مهدوى دامغانى / ابن سعد