عبد الله بن موهب ، از ام سلمه نقل كرده است . « 1 »
- 3 -
( 1 ) ابراهيم بن هارون بلخى « 2 » ، از نضر بن زرارة « 3 » ، از ابى جناب « 4 » از اياد بن لقيط ، از جهذمة « 5 » همسر بشير بن خصاصية « 6 » ، براى ما نقل كرد كه مىگفته است : پيامبر صلّى اللّه عليه و سلم را ديدم كه از خانه خود بيرون آمد و به سر خويش كه آن را شسته بود ، دست مىكشيد و بر آن آثار رنگ حنا ديده مىشد .
- 4 -
( 2 ) عبد الله بن عبد الرحمن « 7 » ، از عمرو بن عاصم « 8 » ، از حمّاد بن سلمة ، از حميد طويل ، از انس بن مالك براى ما نقل كرد ، كه مىگفته است : من موى پيامبر صلّى اللّه عليه و سلم را در حالى كه خضاب شده بود ، ديدم ، حمّاد همچنين نقل كرده است كه عبد الله بن محمد بن عقيل « 9 »
هامش
( 1 ) . همانگونه كه هر دو شارح كتاب اشاره كردهاند ، ظاهرا منظور اين است كه نقل اين حديث از بانوى بزرگوار ام سلمه صحيح است ، نه از ابو هريره ، و به نقل از ام سلمه از قول عثمان بن عبد الله موهب در طبقات ابن سعد ، ترجمه جلد اول ، صفحه 437 ، و در دلائل النبوّة بيهقى ، چاپ مدينه ، جلد اول ، صفحه 175 و ترجمهء جلد اول ، صفحه 132 ، آمده است .
( 2 ) . ابراهيم ، از پارسايان مورد اعتماد است كه حديث او را ترمذى و ديگران نقل كردهاند .
( 3 ) . از محدثان گمنام كه ترمذى هم فقط در همين كتاب شمائل حديث او را نقل كرده است .
( 4 ) . يحيى بن ابى حيّه كلبى ، معروف به ابو جناب ، از محدثان مشهور است .
( 5 ) . ابن حجر ، ذيل شماره 249 بخش زنان الاصابة ، ضمن نام بردن از او و اينكه پيامبر ( ص ) نام او را به ليلى تغيير دادهاند ، همين حديث او را با اندكى تفاوت آورده است .
( 6 ) . بشير بن خصاصية ، ابن اثير در اسد الغابة ، جلد اول ، صفحه 193 ، شرح حال او را آورده و گفته است نامش زحم بوده و پيامبر ( ص ) آن را به بشير تغيير دادهاند و خصاصيه هم نام يكى از مادربزرگهاى اوست .
( 7 ) . عبد الله بن عبد الرحمن بن فضل بن بهرام سمرقندى دارمى ، مؤلف مسند كه به سال 255 درگذشته است . براى اطلاع بيشتر از آثار او به الاعلام زركلى ، جلد چهارم ، صفحهء 230 مراجعه شود .
( 8 ) . عمرو بن عاصم كلابى ، از حافظان مشهور حديث است كه گروه بسيارى از او حديث نقل كردهاند . او درگذشته به سال 213 هجرى است .
( 9 ) . عبد الله بن محمد بن عقيل بن ابى طالب كه مادرش زينب - لا بد زينب صغرى - دختر امير المؤمنين على عليه السلام است ، فقيهى گرانقدر و داراى عمرى دراز بوده است . به المجدى ، على بن محمد علوى ، به تحقيق استاد محترم دكتر احمد مهدوى دامغانى ، قم 1409 ق مراجعه فرماييد .