5 - هنگام تأكيد معنوى ، ضميرى به الفاظ تأكيد متصل شده كه مطابق متبوع است .
6 - لفظ اجمع ( براى مفرد مذكّر ) و جمعاء ( براى مفرد مؤنث ) و اجمعون ( براى جمع مذكّر ) و جمع ( براى جمع مؤنث ) نيز ، در تاكيد معنوى به كار مىروند . اين الفاظ ، غالبا بعد از لفظ كلّ به كار مىروند .
7 - تثنيه بستن أجمع و جمعاء براى تاكيد تثنيه جايز نيست .
8 - تاكيد نكره در صورت جايز است كه مفيد فائدهاى باشد ، مانند وقتى كه بخواهيم ظرف زمان محدود را تاكيد نمائيم .
9 - شرط تاكيد معنوى ضمير مرفوع متّصل به وسيلهء نفس و عين اين است كه ابتداء آن را به وسيلهء ضمير مرفوع منفصل تاكيد نمايند مانند اذهب انت عينك .
امّا اگر تاكيد مزبور با غير از دو لفظ عين و نفس باشد و يا در غير از ضمير مرفوع متّصل باشد ، شرط مزبور لازم نيست .
10 - در تأكيد لفظى يك ضمير و يا حرفى غير از جواب بايد كلمهاى هم كه به آن متصل است ، تكرار شود مانند ضربته ضربته كه كلمهء « ضربت » نيز تكرار شده است .
11 - ضمير مرفوع منفصل مىتواند تأكيد لفظى براى ضمير متّصل ( مرفوع - منصوب - مجرور )
واقع شود ، مانند اسكن انت ، اكرمتك انت ، مررت بك انت .
سوّمين تابع : عطف بيان
534
العطف إمّا ذو بيان او نسق * و الغرض الان بيان ما سبق
مبتدا ، حرف تفصيل ، مضاف و مضاف اليه خبر ، عطف به بيان ، عاطفه ، مبتدا ، ظرف متعلّق به الغرض ، خبر ، موصول مضاف اليه ، فعل و فاعل جمله صله .
عطف يا صاحب بيان است ( يعنى عطف بيان ) و يا صاحب نسق ( عطف نسق ) و مقصود اكنون بيان آن قسمى است كه سبقت گرفت ( هنگام ذكر كردن يعنى عطف بيان ) .