بخلاف اسم فاعل .
4 - شرائط عمل آن ، همان شرائط اسم فاعل است .
5 - معمول صفت مشبّهه بر خود آن مقدّم نمىشود ، بخلاف اسم فاعل .
6 - معمول آن بايد سببى باشد ، يعنى مشتمل بر ضميرى باشد كه به موصوف بر مىگردد .
7 - معمول آن مىتواند ، مرفوع ( بنابر فاعليت ) و يا منصوب ( شبيه به مفعول ، اگر معرفه بود و بنا بر تمييز بودن ، اگر نكره بود ) و يا مجرور ( مضاف اليه صفت مشبّهه ) باشد .
ألفية ابن مالك ( فارسى ) — صفحة 224
مساهمون: محمد بن عبد الله ( ابن مالك )
ص٢٢٤