450
و استعذ استعاذة ثمّ اقم * اقامة و غالبا ذا التّالازم
عاطفه ، فعل امر و فاعل ، مفعول مطلق ، عاطفه ، فعل امر و فاعل ، مفعول مطلق ، عاطفه ، حال براى فاعل لزم ، اسم اشاره مبتدا ، بدل و يا عطف بيان و يا صفت ، فعل و فاعل جمله خبر .
و مثل استعذ استعاذة ثمّ أقم اقامة ( پناه ببر پناه بردنى سپس اقامت كن اقامت كردنى ) و غالبا اين تاء ( در آخر مصدر ) لازم است .
451
و ما يلي الآخر مدّ و افتحا * مع كسر تلو الثّاني ممّا افتتحا
عاطفه ، موصول مفعول مقدم براى مدّ ، فعل ، فاعل و مفعول جمله صله ، فعل امر و فاعل ، عاطفه ، فعل امر و فاعل و الف منقلب از نون تأكيد خفيفه ، ظرف متعلق به مدّ ، مضاف اليه ، مضاف اليه ، مضاف اليه ، متعلق به محذوف حال براى تلو ، ماضى مجهول و نائب فاعل و الف اطلاق جمله صلهء ماى موصول .
و ( حرف ماقبل آخر از مصدر را يعنى ) حرفى را كه مىآيد بعد از آن ، حرف آخر ، مدّ بده و فتحه بده البته همراه با كسره دادن حرف بعد از حرف دوم ( يعنى حرف سوّم كسره داده مىشود ) ، از آن قبيل افعالى كه آغاز شده است . . . ( ادامهء آن در بيت بعدى ) .
452
بهمز وصل كاصطفى و ضمّ ما * يربع في امثال قد تلملما
متعلق به افتتح در بيت قبلى ، مضاف اليه ، خبر براى مبتداى محذوف ، عاطفه ، فعل امر و فاعل ، موصول مفعولبه ، فعل و فاعل جمله صله ، متعلق به ضمّ ، لفظ « قد تلملم » مضاف اليه ، الف اطلاق .
( از آن قبيل افعالى كه آغاز شده است ) با همزهء وصل ، مثل اصطفى ( انتخاب شد ) كه مصدر آن مىشود : اصطفاء و ضمّه بده آن حرفى را كه در مرتبهء چهارم قرار دارد ، در امثال قد تلملم ( به تحقيق گرد شد كه مصدر آن مىشود : تلملما ) .