قال : « إنّ فَضْلَ أوَّلِنا يلحقُ فَضْلَ آخَرِنا ، وفَضْلَ آخِرِنا يَلحقُ فَضْلَ أوَّلِنا ، فكُلٌّ له فَضْلٌ . قال : قلت له : جُعِلتُ فداك وسِّع عليَّ في الجواب ، فإنِّي « 1 » واللَّه ما أسألكَ إلّامُرْتاداً ، فقال : نحنُ من شجرةٍ برأنا اللَّه من طينةٍ واحدةٍ ، فَضْلُنا من اللَّه ، وعِلْمُنا من عند اللَّه ، ونحنُ أمناء اللَّه على خلقه ، والدُّعاةُ إلى دينه ، والحُجّاب فيما بينهُ وبين خلقِه ، أزيدكَ يا زيد ؟ قلتُ : نعم ، فقال : خَلْقُنا واحدٌ ، وعِلْمُنا واحدٌ ، وفَضْلُنا واحدٌ ، وكُلُّنا واحدٌ عند اللَّه عزّ وجلّ ، فقلت : أخبرني بعدّتكم . فقال : نحنُ اثنا عشرَ - هكذا - حَوْلَ عرشِ رَبِّنا جلّ وعزّ في مبتدءِ خلقنا ، أوّلُنا محمّد ، وأوسَطُنا محمّد ، وآخِرُنا محمّد » . « 2 »
النّعماني ، الغيبة ، / 126 - 127 رقم 16 / عنه : المجلسي ، البحار « 3 » ، 36 / 399 - 400 ؛ البحراني ، العوالم ، ( ط « 3 » ) ، 15 - 3 / 273 - 274
هامش
( 1 ) - [ لم يرد في البحار ] .
( 2 ) - زيد شحّام گويد : به امام صادق عليه السلام عرض كردم : « ميان حسن وحسين كدام يك برتر از ديگرى است ؟ »
فرمود : « همانا برترى اوّلين فرد ما با برترى آخرين فرد ما به هم پيوند مىيابد وفضل آخرين فرد ما با فضل اوّلين فرد ما پيوستگى دارد ، پس همگى داراى فضل اند . »
زيد گويد : به آن حضرت عرض كردم : « فدايت شوم پاسخ را برايم باز بفرمائيد ( بيشتر شرح بدهيد ) ، به خدا قسم من جز به منظور پىجوئى حق از شما سؤال نمىكنم . »
پس فرمود : « ما از شجره اى هستيم كه خداوند همه ما را از يك گِل آفريد ، برترى ما از جانب خدا وعلم ما ( موهبتى ) از نزد خداوند است ؛ ما امانتداران خدا بر آفريدگان أو هستيم وفراخوانندگان به دين أو وپرده داران ( واسطه ) ميان أو وخلق أو هستيم ، اى زيد ! آيا مىخواهى بيشتر برايت بگويم ؟ »
عرض كردم : « بلى . »
پس آن حضرت فرمود : « ما از حيث آفرينش يكسانيم ، ودانش ما وفضل ما يكسان است وهمه ما نزد خداى عز وجل يكى هستيم . »
من عرض كردم : « مرا از شمارتان آگاه كنيد . »
فرمود : « ما دوازده تن بدين گونه ( اشاره با دست بصورت دائره ) از آغاز آفرينش گرداگرد عرش پروردگارمان قرار داشتيم ، نام اوّلين فرد ما محمد ونفر ميانه ، محمد وآخرين فرد ما نيز محمد است . »
غفارى ، ترجمهء غيبت نعمانى ، / 126 - 127
( 3 ) - [ حكاه أيضاً في البحار ، 25 / 363 عن مختصر بصائر الدّرجات ] .