ومنها :
وعن امّ سلمة قالت : لمّا قُتل الحسين « 1 » مطرنا دماً . « 2 »
محبّ الدّين الطّبريّ ، ذخائر العقبى ، / 145 / عنه : السّمهودي ، جواهر العقدين ، / 416
وروى إسماعيل بن نشيط ، عن شهر ، قال : أتيتُ امّ سلمة اعزّيها بالحسين . « 3 » « 4 »
الذّهبي ، سير أعلام النّبلاء ( ط دار الفكر ) ، 3 / 477
هامش
( 1 ) - [ زاد في جواهر العقدين : عنه ] .
( 2 ) - [ إلى هنا في جواهر العقدين ] .
( 3 ) - رواه الحاكم في معرفة الصّحابة ( 6765 / 4 ) وتعقّبه الذّهبي في « التّلخيص » : ومن صحيح مسلم أنّ عبداللَّه بن صفوان دخل على امّ سلمة من خلافة يزيد بن معاوية .
( 4 ) - حديث كسا به روايت أم سلمة
بالجملة چون خبر شهادت حسين عليه السلام به امسلمه رسيد ، چنان كه در مسند أحمد بن حنبل مسطور است ، أهل عراق را لعن فرستاد . وقالت : « قتلوه قتلهم اللَّه ، غرّوه وأذلّوه ، لعنهم اللَّه » .
فرمود : « كشتند حسين را ، خداوند بكشد ايشان را واز در فريب بيرون شدند وذليل ساختند أو را ، خداوند ملعون بدارد ايشان را . »
آنگاه فرمود : « شامگاهى رسول خداى به خانهء فاطمه درآمد . فاطمه عصيده اى ساخته بود . آن را در طبقى نهاد وبه حضرت رسول آورد . آن حضرت فرمود : پسر عم من على وحسن وحسين را به نزد من حاضر كن . فاطمه برفت ودست حسن وحسين را بگرفت وروان شد . علي عليه السلام براثر ايشان همى آمد ، تا بر رسول خداى درآمدند . آن حضرت على را بر طرف راست وفاطمه را به طرف چپ جاى داد وحسنين را بنشاند . آنگاه كسائى كه در زير پاى أم سلمة بود ، بكشيد وايشان را در زير كسا درآورد . وقال : اللَّهمّ ! هؤلاء أهل بيتي ، فأذهِب عنهم الرّجس وطهّرهم تطهيراً . يعنى ؛ اى پروردگار من ! اينان أهل بيت منند . ايشان را معصوم بدار واز هر رجسى وآلايشى پاك وپاكيزه فرما . »
أم سلمة بعد از آن كه رسول خدا اين دعا در حق أهل بيت فرمود ، عرض كرد : « يا رسول اللَّه ! من از أهل تو نيستم ؟ »
قال : « بلى . »
وبه روايتي چون خبر قتل حسين به أم سلمة رسيد ، قالت : أوَ قد فعلوها ؟ ! ملأ اللَّه بيوتهم وقبورهم ناراً .
يعنى ؛ در مكافات اين كردار ، خداوند خانههاى ايشا نرا از آتش آكنده فرمايد .
سپهر ، ناسخ التواريخ سيدالشهدا عليه السلام ، 3 / 86 - 87