قال : فنظر الفتى ، فإذا الأسماء تلوح ، قال : فبينما هو يقرأ ، إذ قال : هو يا عمّاه ، هو ذا اسمي .
قلت : ثكلتك امّك ، أُنظر أين اسمي .
قال : فصفح ، ثمّ قال : هو ذا اسمك ، « 1 » فاستبشرنا ، واستشهد الفتى مع الحسين بن عليّ عليه السلام . « 2 »
الصّفّار ، بصائر الدّرجات ، / 192 - 193 رقم 6 / عنه : السّيّد هاشم البحراني ، مدينة
المعاجز ، 3 / 336 - 338 ؛ المجلسي ، البحار ، 26 / 124 رقم 19 باب 7 كتاب الإمامة ؛
القمّي ، نفس المهموم ، / 300 ؛ الزّنجاني ، وسيلة الدّارين ، / 219 - 220 2
هامش
( 1 ) - [ زاد في مدينة المعاجز : قال ] .
( 2 ) - ودر « مدينة المعاجز » مسطور است كه خبر مىدهد حذيفة بن أسيد الغفاري وأو ، جزحذيفة اليمان ست كه در كتاب « أسماء الشيعة » ، اورا از شهداى كربلا نگاشته اند . بالجملة مىگويد : گاهى كهحسن عليه السلام معاوية را وداع گفت واز كوفه طريق « مدينه » گرفت ، شترى را با حملى گران همواره از پيش روى آن حضرت مىكشيدند . عرض كردم : « جعلت فداك ! اين بار چيست كه از تو جدا نبايد بود ؟ »
فرمود : « اين ديوان است . » عرض كردم : « چه ديوان ؟ »
فرمود : « ديوان شيعيان ما وأسامي شيعيان ما در آن ثبت است . »
عرض كردم : « نامهء من را به من بنما . » فرمود : « بامدادان . »
روز ديگر با برادرزادهء خود حاضر حضرت شدم ؛ چه مرا نيروى قرائت نبود وأو توانست قرائت كرد . پس اذن جلوس يافتم وفرمان كرد تا ديوان أوسط را حاضر كردند وبرادرزادهء مرا سپردند تا فحص كرد . نخست نام خود را بيافت ، گفتم : « ثكلتك امّك ! نام مرا بجوى . » پس فحص كرد تا بيافت وسخت شاد شديم وبرادرزادهء من در ركاب حسين عليه السلام شهادت يافت .
سپهر ، ناسخ التواريخ امام حسن مجتبى عليه السلام ، 2 / 219
شيخ ثقة جليل محمد بن حسن صفار قمى متوفاى سال دويست ونود در قم در « بصائر الدرجات » ازحذيفهء غفارى صحابي روايت كرده است كه : چون امام حسن با معاوية وداع كرد واز كوفه به مدينه برگشت ، در برگشتن من در خدمتش بودم . يك شتر باردار با آن حضرت بود وهر جا رو مىكرد ، از آن جدا نمىشد . يك روز عرض كردم : « قربانت ياابامحمد ! اين بار چيست كه از تو جدا نيست ؟ » فرمود : « اى حذيفة ! نمىدانى در آن چيست ؟ »