سرپرستى وتربيت شش تن از ائمهء هدى عليهم السلام بوده است .
سؤال دوم : آيا مىتوان تصور كرد كه بانويى از أهل بيت پيامبر عليهم السلام هم شأن وكفو زنان مرتبط با عمر بن أبي ربيعه باشد تا چه برسد به دختر سيد الشهدا عليه السلام كه نه خودش همرديف ورتبه اين زنان بوده ونه پدرش حضرت حسين بن علي سيد الشهدا عليهما السلام هم رديف آبا وأجداد اين زنان بوده است .
وقتي عمر بن أبي ربيعه با غزلش متعرض زوجهء أبو اسود دوئلى شد ، خبر به گوش شوهرش رسيد . أبو اسود به سراغ أو رفت وبه روى أو شمشير كشيد ، اورا به مرگ تهديد كرد تا از اين كار دست برداشت . « 1 »
وديگر اينكه : عمر بن أبي ربيعه در مورد عايشه دختر طلحه بن عبيداللَّه اشعار زيادى سرود ، وقتي اين خبر به گوش جوانان بنى تميم رسيد ، آنان بر سر غيرت آمده وفرياد زدند فرزندان مخزوم متعرض دختران ما شدند ، آن وقت فرزندان أبو بكر وطلحة بن عبيداللَّه همگى به سوى عمر بن أبي ربيعه رفتند تا اورا از اين كار بازدارند وأو متعهّد شد كه ديگر اين كار را نمىكند . ولى بعدها در قصيدة اش ، عايشه را به كنيهاش [ أمّ طلحة ] نام مىبرد . « 2 »
با توجّه با اين شواهد مسلّم تاريخي وموقعيّت خاندان أهل بيت پيامبر عليهم السلام وموقعيّت قبيلهء بنىهاشم وپيمان حلف الفضول ، كسى جرأت تعرّض به بانوان اين خاندان را نداشته است . تنها توجيهى كه مىماند اينكه نقل اين اخبار بعدها از حقد وكينهء راويان آن است كه براي تسويه حسابهاى شخصي خود واينكه سرپوشى بر اعمال زشت وشنيع زنان وخاندان خود بگذارند از نام بانوان أهل بيت پيامبر عليهم السلام سوء استفاده كرده اند ، باشد كه خداوند متعال جزاى عمل زشت وتهمتهاى ناروا وناسزاى آنها را بدهد . « 3 »
جاحظ متوفى 255 در المحاسن « 4 » نقل كرده است كه عمر بن أبي ربيعه اين اشعار را در مورد دختر عبد الملك بن مروان گفته ونام اورا ذكر نكرده است .
هامش
( 1 ) - الأغانى ( ط دار الثقافة ) ، 1 / 150 - 151
( 2 ) - الأغانى ( ط دار الثقافة ) ، 1 / 190 - 192
( 3 ) - الأغانى ( ط دار احياء التراث العربي ) ، 17 / 105 - 106
( 4 ) - المحاسن والأضداد للجاحظ ، / 189 - 190