تخطي إلى المحتوى الرئيسي

موسوعة الإمام الحسين ( ع ) ( تاريخ امام حسين ع ) — صفحة 304

مساهمون:

ص٣٠٤
ابن طاووس ، الإقبال ، / 583 - عنه : القمي ، نفس المهموم ، / 384 ، 385 ؛ المازندراني ، معالي السّبطين ، 2 / 82 - 83
هامش
- شرح اندازه دل شكستگى وخوارى آن‌ها در توان خامه من نيست وآن شب را بدون حامى ومردان خود غريبانه گذرانيدند ودشمنان بىنهايت از آنها بىزارى جسته وروگرانى كرده وخوارشان مىشمردند تا بدين وسيله خود را در نزد عمر بن سعد از دين برگشته ويتيم كننده أطفال محمد صلّى اللّه عليه واله وسلم وخراشنده جگرها وبه عبيد اللّه بن زياد زنديق وبه يزيد بن معاوية كافر كه رأس الحاد وعناد بود مقرّب نمايند » . [ . . . ] گويم : « گويا به پدر ومادر وعزيزان تو چنين گرفتارى رسيده است ؛ نبايد آن را كوچك شمرد وهيچ مسلمانى كه مقام بزرگزادگان را شناسد نبايد آن را كوچك شمارد . من هم مىگويم پسين روز عاشورا كه شد بايست وبه رسول خدا وأمير المؤمنين وحسن بن علي وفاطمه زهرا سلام بده وبا دلى شكسته وچشمى گريان وزبانى سوزناك آنها را بر اين مصائب تسليت بده واز تقصير خود در مصيبت‌دارى عذر بخواه واز آنكه مانند عزيز مردگان سوگوار نيستى بخشش بجو ؛ زيرا بعيد است كه انسان حق عزادارى اين مصيبت هولناك را ادا كند . » كمره‌اى ، ترجمهء نفس المهموم ، / 179 - 180