تخطي إلى المحتوى الرئيسي

شرح نهج البلاغة ( فارسي ) — صفحة 417

مساهمون:

ص٤١٧
( حلس ) : آنچه همراه شيء است از حلس البعير پارچهء نازكى كه زير جهاز شتر مىگسترانند تا پشت آن را از زخم شدن نگهدارى كند . ( عقوق ) : ستم كردن به پدر وساير خويشان وخوددارى از نيكى به آنها

[ ترجمه ]

فصل دوم : در اين قسمت از خطبه امام ( ع ) به شنوندگان هشدار مىدهد كه از بدبختى شيطان پند بگيرند زيرا به سبب تكبر وتعصب بىجايش عبادتهاى چندين ساله‌اش باطل ودر دنيا وآخرت مورد لعن وشماتت واقع شد ، ونيز مردم را بر حذر مىدارد كه راه أو را نروند گرد تكبر وخود پسندى نگردند كه اين خود ريشهء بسيارى از صفتهاى زشت واعمال ناروا وسرانجام سقوط در درهء هلاكت ابدى خواهد بود . توفيق از خداوند است . « از كار خدا در بارهء شيطان پند وعبرت بگيريد ، زيرا عبادتهاى طولانى وكوشش فراوان أو را به دليل يك ساعت سركشى وتكبر ، باطل وبىاثر ساخت ، با اين كه شش هزار سال خدا را عبادت كرده بود كه معلوم نيست از سالهاى دنيا بوده ، يا آخرت ، پس چه كسى بعد از إبليس ، با انجام دادن مانند گناه أو ، از عذاب الهى سالم خواهد ماند ؟ هرگز نخواهد شد كه خداوند سبحان ، انساني را به بهشت وارد سازد به سبب كارى كه به وسيلهء آن فرشته‌اى را از آن بيرون كرد . حكم خداوند در ميان أهل آسمان وزمين يكى است وبين أو با هيچ يك از آفريدگانش ، در روا داشتن آنچه بر جهانيان حرام فرموده است سازشى نيست ( كه آنچه بر همه حرام كرده بر أو مباح كند ) پس ، از دشمن خدا ( شيطان ) بترسيد ، كه ، مبادا شما را به درد خود گرفتار سازد وبا ندايش شما را نگران كند وبا لشكريان سواره وپيادهء خويش اطرافتان را فرا گيرد ، به جان خودم سوگند كه تير شرّش را براي جان شما به چلّه كمان نهاده وآن را به جانب شما سخت كشيده واز نزديك شما را هدف قرار داده وگفته است :