گفتار 134 در باره زبون كردن مغيرة بن اخنس است 300
گفتار 135 در تشويق مردم به يارى ووفا كردن به بيعت اوست 302
گفتار 136 در باره هدف طلحه وزبير است 304
خطبه 137 در باره پيشامدهاى سخت آينده است 311
گفتار 138 را در هنگام انعقاد شورا بيان فرموده است 322
گفتار 139 در باره نهى از غيبت مردم است 324
گفتار 140 در منع آن حضرت از شتاب در تصديق آنچه مبهم ونا معلوم است 331
گفتار 141 در اشاره به ناگواريهاى دنيا وبرتريهاى آخرت است 334
گفتار 142 در طلب باران است 338
خطبه 143 در بيان برترى حسب ونسب خود با كساني كه در اين باره با أو دشمنى مىكنند 345
خطبه 144 در نكوهش دنيا وذكر معايب آن 353
گفتار 145 خطاب به عمر بن
خطّاب است كه در باره رفتن خود أو به جنگ ايرانيان با آن حضرت مشورت كرد 358
خطبه 146 در ذكر بعثت پيامبر أكرم ( ص ) است 365
گفتار 147 در باره مردم بصره است 378
گفتار 148 را پيش از شهادت خود بيان فرموده ودر آن مردم را ندا وهشدار داده است كه مرگ ضروري است والبتة فرا مىرسد 382
خطبه 149 در باره پيشآمدهاى دشوار آينده است 391
خطبه 150 در برحذر داشتن از وقايع نابود كنندهاى است كه به دست ستمكاران انجام مىگيرد 404
خطبه 151 در ستايش خداوند به ملاحظه برخى از صفات أو 419
خطبه 152 در اشاره به صفت مطلق گمراهان است 438
خطبه 153 در اشاره به برخى از فضايل خود وأهل بيت ( ع ) 452
خطبه 154 در شگفتيهاى آفرينش خفّاش ( شبپره ) است 462
خطبه 155 خطاب به مردم بصره
و
شرح نهج البلاغة ( فارسي ) — صفحة فهرست 7
مساهمون: ابن ميثم البحراني
صفهرست ٧