خطبه 112 در طلب باران است 183
خطبه 113 در أوصاف پيامبر خدا ( ص ) است 188
گفتار 114 در نكوهش بخل است 194
گفتار 115 در دلجويى آن حضرت از اصحابش مىباشد كه أو را يارى كردند 197
گفتار 116 در نكوهش اصحابش مىباشد ودر آغاز از رفتار زشت آنها مىپرسد 199
گفتار 117 در بيان أوصاف وفضايل خود آن حضرت است 203
گفتار 118 در ردّ ايرادهاى معترضان است 207
گفتار 119 را براي خوارج ايراد فرموده كه بر انكار حكميّت پا فشارى مىكردند 214
گفتار 120 را در ميدان نبرد براي ياران خود ايراد فرموده است 219
گفتار 121 در اظهار مهربانى به أصحاب وتشويق يارانش به جهاد 221
گفتار 122 در ترغيب أصحاب خود به جهاد است 223
گفتار 123 در باره حكميّت است 230
گفتار 124 را به هنگامى ايراد فرموده كه آن حضرت را به سبب رعايت تساوى در تقسيم عطايا مورد عتاب قرار دادند 238
گفتار 125 را براي خوارج ايراد فرموده است 242
گفتار 126 در باره پيشآمدهاى بزرگ بصره خبر مىدهد 249
گفتار 127 در باره أحوال تركهاى مغول است 253
گفتار 128 در باره پيمانهها وترازوهاست 257
گفتار 129 را خطاب به أبى ذرّ در هنگامى كه به ربذه تبعيد شد ايراد فرموده است 264
گفتار 130 در سرزنش أصحاب به سبب اختلافى كه دارند 269
گفتار 131 در باره وجوب شكر در برابر رخدادهاست 274
خطبة 132 در يادآورى مرگ وهشدار بر اين كه بايد براي آن كار كرد ، وبيان معناى زندگى ومرگ 280
گفتار 133 موضوع مشورت عمر با آن حضرت در باره رفتن خود أو به همراه لشكريان به جنگ روميان 296
شرح نهج البلاغة ( فارسي ) — صفحة فهرست 6
مساهمون: ابن ميثم البحراني
صفهرست ٦