بىشمارى ، خداوندا اگر آرزو به تو بسته شود ، تو بهترين كسى هستى كه به أو آرزو بسته مىشود ، واگر به تو اميد برده شود ، بهترين كسى هستى كه اميد به أو بسته مىشود .
بار خدايا ، تو چنان بساطى از نعمت براي من گستردى ، كه قادر نيستم جز تو كسى را بستايم وغير از تو كسى را ثنا گويم . ( بنا بر اين ) ستايش خود را به سوى جايگاههاى حرمان ونوميدى وشك وشبهه توجّه نخواهم داد ( هر كس مدح غير از تو گويد جز خسران وزيان نصيبي نخواهد داشت ) ( خدايا سزاست كه تو را سپاسگزار باشم زيرا ) تو خود زبان مرا از ستايش ومدح آدميان وتربيت يافتگان خويش باز داشتى .
بار خداوندا هر ستايشگر را در نزد هر ستوده شدهاى اجر ومزد وپاداشى است ( من كه جز تو را ستايشگر نبودهام ) اميدوارىام از تو اين است كه مرا بر ذخيرههاى رحمت ، وگنجهاى مغفرتت رهنمون باشى .
بار خدايا اين ( ثناگويى وچشم اميد به رحمت تو داشتن ) مقام كسى است كه تنهايى ويگانگى را مختّص ذات تو مىداند وجز تو ديگرى را سزاوار اين مدحت وستايشها نمىداند .
خداى من ، مرا به سوى تو نيازمنديى است كه جز فضل تو آن نيازمندى وبيچارگى را جبران نمىكند ودشوارى آن را جز كرم وجود تو برطرف نمىسازد . پس اى خداى كريم وبخشندهء بنده نواز ، در اين مقام ، خوشنودى ورضاى خودت را بما ارزانى دار . وما را از اين كه دست به سوى غيرت دراز كنيم ، بىنياز گردان ؛ زيرا تو بر هر كارى كه بخواهى توانا هستى . » .
شرح بخش ششم خطبهء أشباح
بايد دانست كه اين فصل از خطبهء أشباح ، خود ، در بردارندهء چند فصل به شرح زير است .
( 17291 - 16990 )
فصل أول در ستايش خداوند متعال به لحاظ آفرينش زمين در آب وخصوصيات ديگرى كه براي زمين مقرر شده است مىباشد .
ادامهء اين مقال از أول