تخطي إلى المحتوى الرئيسي

شرح نهج البلاغة ( فارسي ) — صفحة 422

مساهمون:

ص٤٢٢
استفاده لازم را از بيانات امام داشته باشند . بلكه همواره از آن حضرت دورى جسته واعتراض كرده‌اند . ( 11557 - 11553 )

قوله عليه السلام : ولتعلمنّ نبأه بعد حين

حضرت به منظور اداى مقصودش جملهء فوق را از قرآن كريم اقتباس كرده است . يعنى بزودى خبر ناداني وكناره‌گيرى خود را از آنچه شما را بدان امر كردم ، ودستورات حكيمانه‌اى كه به شما دادم ، وتخلّف ورزيديد خواهيد دانست . ونتيجهء آن همه كجروى وكج انديشى برايتان آشكار خواهد شد . مقصود امام ( ع ) از كلمهء « حين » يا زندگى اخروى است . كه در اين صورت نتيجهء كردار زشتشان پشيمانى واندوه خواهد بود ، زيرا در انجام كارها افراط وتفريط ورزيدند ، مىدانيم كه در پيشگاه حق تعالى جز كارهاى شايسته چيزى مفيد نيست ، بنا بر اين ، منظور از « حين » هنگامى است كه پرده‌هاى ضخيم بدن به كنارى رود ، وجانها لباس جسماني را به وسيلهء مرگ به سويى نهند . يا مقصود از « حين » همين زندگى دنيايى است . يعنى بزودى پس از من در همين دنيا نتيجهء كارهاى بدتان را خواهيد دانست : عاقبت كارهاى بدشان موجب گرفتارى آنها به دست بنىاميّه وخلفاى جور پس از بنى اميّه بود كه به أنواع آزارها دست زدند ومتخلّفين از فرمان أطاعت را كشتند ، همگان را مورد اهانت قرار داده خوار وذليل كوچك وحقيرشان شمردند .
شرح نهج البلاغة ( فارسي ) — صفحة 422 | ابن ميثم البحراني / محمدى مقدم