قرآن ، معيار عمل
تنبيه : امامِ سالكان ، قرآن است . هرچه ايشان را پيش آيد از قرآن بازجويند كه شرح وظيفهء آن ، آن جا بيابند . قالاللَّه تعالى :
« وَ لا رَطْبٍ وَ لا يابِسٍ إِلَّا فِي كِتابٍ مُبِينٍ »
« 1 » أيفي القرآن إِلى قول بعضِ المفسّرين . و امُّالمؤمنين را از خُلق حضرت رسولاللَّه صلى الله عليه و آله و سلم پرسيدند فرمود :
« كانَ خُلْقُهُ القُرآن » . « 2 »
يعنى چنانچه در قرآن تعليم فرموده او چنان زيست مىفرمود .
اكنون در قرآن چند آيه فرموده در بيان كيفيت معاشرت با اضداد ، زيست خود را از آن جا برداريد و آن را معيار عمل خود با ايشان سازيد .
يك آيه اين است كه
« ادْفَعْ بِالَّتِي هِيَ أَحْسَنُ فَإِذَا الَّذِي بَيْنَكَ وَ بَيْنَهُ عَداوَةٌ كَأَنَّهُ وَلِيٌّ حَمِيمٌ وَ ما يُلَقَّاها إِلَّا الَّذِينَ صَبَرُوا وَ ما يُلَقَّاها إِلَّا ذُو حَظٍّ عَظِيمٍ » .
« 3 »
و يك آيه اين است كه
« قُلْ لِلَّذِينَ آمَنُوا يَغْفِرُوا لِلَّذِينَ لا يَرْجُونَ أَيَّامَ اللَّهِ لِيَجْزِيَ قَوْماً بِما كانُوا يَكْسِبُونَ » .
« 4 »
و يك آيه اين است كه
« وَ عِبادُ الرَّحْمنِ الَّذِينَ يَمْشُونَ عَلَى الْأَرْضِ هَوْناً وَ إِذا خاطَبَهُمُ الْجاهِلُونَ قالُوا سَلاماً » .
« 5 » أَيَّداللَّه إِخواني بالسَّكينة إِنَّه وليُّ المَنَّان .
« وَ السَّلامُ عَلى مَنِ اتَّبَعَ الْهُدى »
. « 6 »
هامش
( 1 ) . و نه هيچ تر و خشكى وجود دارد ، جز اين كه در كتابى آشكار در كتاب علم خدا ثبت است . سورهءانعام ، آيهء 59 .
( 2 ) . شرح نهج البلاغه ، ج 6 ، ص 340 .
( 3 ) . بدى را با نيكى دفع كن ، ناگاه ( خواهى ديد ) همان كس كه ميان تو و او دشمنى است ، گويى دوستى گرم و صميمى است . امّا جز كسانى كه داراى صبر و استقامتند به اين مقام نمىرسند ، و جز كسانى كه بهرهء عظيمى ( از ايمان و تقوا ) دارند به آن نايل نمىگردند . سورهء فصلت ، آيهء 34 و 35 .
( 4 ) . به مؤمنان بگو : « كسانى را كه اميد به ايّام اللّه ( روز رستاخيز ) ندارند مورد عفو قرار دهند تا خداوند هر قومى را به اعمالى كه انجام مىدادند جزا دهد » . سورهء جاثيه ، آيهء 14 .
( 5 ) . بندگان ( خاص خداوند ) رحمان ، كسانى هستند كه با آرامش و بىتكبّر بر زمين راه مىروند ؛ وهنگامى كه جاهلان آنها را مخاطب سازند ( و سخنان نابخردانه گويند ) ، به آنها سلام مىگويند ( و با بىاعتنايى و بزرگوارى مىگذرند ) ؛ سورهء فرقان ، آيهء 63 .
( 6 ) . و سلام بر آن كس كه از پى هدايت قدم نهد . سورهء طه ، آيهء 47 .