وَ عِندى عيدٌ كُلّ يوم أَرى بِه * جَمالُ مُحيّاها بِعَين قَريرَةٍ « 1 »
عيد بر اخوان ما و ساير مؤمنان مبارك باد ! و قريب و بعيد را از خوان احسان جنان مؤمنان نواله دهاد ! و اگر چه وعدهء مؤمنان « 2 » بعيد بزرگ است امّا به مقتضاى
« لَهُمُ الْبُشْرى فِي الْحَياةِ الدُّنْيا »
« 3 » اميد منقطع نيست كه حيات طيّب و عافيت در دنيا كه عيد كوچك است نيز روزى شود .
اگر چه جمله در اندوه و درديم * يقين دانم كه آخر شاد گرديم
چو دردى هست درمان نيز باشد * چو خارى هست ريحان نيز باشد
اگر امروز ظاهر نيست درمان * شود ظاهر چو آيد وقت فرمان
« فَإِنَّ مَعَ الْعُسْرِ يُسْراً إِنَّ مَعَ الْعُسْرِ يُسْراً » .
« 4 » و باليُسر ختم الكلام و السلام و الإكرام .
هامش
( 1 ) . آن روز در نزد من عيد است كه در آن ، صورت معشوق را با چشمانى شادان ببينم .
( 2 ) . م . وعدهء بعيد بزرگ است .
( 3 ) . بشارت است ايشان را در دنيا . سورهء يونس ، آيهء 64 .
( 4 ) . پس از پى دشوارى آسانى است . هر آينه از پى دشوارى آسانى است . سورهء انشراح ، آيهء 5 و 6 .