مكتوب
21
بسم اللَّه الرّحمن الرّحيم
مِن عبداللَّه قطب بن محيي إِلى أخ الودود الحافظ شهاب الدّين داود فتح اللَّه على قلبه أبواب العلم و الفهم .
امّا بعد ؛ خداى عزّوجلّ بيدارى را بعد از خواب نشانه و نمودار زنده شدن پس از مرگ ساخته ، چنانچه فرمود :
« وَ النَّوْمَ سُباتاً وَ جَعَلَ النَّهارَ نُشُوراً » .
« 1 » چنانچه خواب ، هر چند دير كشد آخر به بيدارى شود و هيچ چشم هميشه در خواب نماند ، همچنين مردگان هر چند در قبور باز مانند ، آخر روزى آيد كه از قبور برخيزند . اين سخنى حق است كه در آن هيچ شك و ريب نيست .
هر گاه كه بر قبور گذرى پيش چشم خود بدار كه عن قريب اين قبور شكافته و اين اموات برخواسته و ديده مىمالند و پيش ايشان چنان مىنمايد كه ساعتى بيش در قبر نبودهاند . اگر چه آن كس كه از موت تا بعث او هفت هزار سال گذشته باشد
« وَ يَوْمَ تَقُومُ السَّاعَةُ يُقْسِمُ الْمُجْرِمُونَ ما لَبِثُوا غَيْرَ ساعَةٍ » .
« 2 »
حيات حقيقى
و چنانچه در اين زندگانى بعضى خوشحالند مثل ارباب قوّت و ثروت و بعضى بدحالند مثل اصحاب ضعف و مسكنت ، در آن زندگانى
هامش
( 1 ) . و خواب را آرامشتان و روز را زمان برخاستنتان قرار داد . سورهء فرقان ، آيهء 47 .
( 2 ) . روزى كه قيامت برپا شود مجرمان سوگند خورند كه جز ساعتى در گور نيارميدهاند . سورهء روم ، آيهء 55 .