4 . دفع بدى با نيكى :
به مصداق آيه شريفه « وَلَا تَسْتَوِي الْحَسَنَةُ وَلَا الْسَّيِّئَةُ ادْفَعْ بِالَّتِي هِيَ أَحْسَنُ فَإِذَا الَّذِي بَيْنَكَ وَبَيْنَهُ عَدَاوَةٌ كَأَنَّهُ وَلِيٌّ حَمِيمٌ » ( فصلت : 34 ) ( خوبى و بدى برابر نيست . همواره به نيكوترين وجهى پاسخ ده تا كسى كه ميان تو و او دشمنى است همچون دوست صميمى شود )
البته توجه به جنبههاى اخلاقى اسلام در برخورد با دشمنان هرگز به معناى ناديده گرفتن اصول جهاد و مبارزه نيست ، بلكه تأكيد بر جنبه تكميلى آنها نسبت به يكديگر و نيز تأكيد بر سيره نبوى است ، كه خداوند او را فرستاد تا گواه باشد ، مژده برساند و هشدار دهد .
يَاأَيُّهَا النَّبِيُّ إِنَّا أَرْسَلْنَاكَ شَاهِداً وَمُبَشِّراً وَنَذِيراً وَدَاعِياً إِلَى اللَّهِ بِإِذْنِهِ وَسِرَاجاً مُّنِيراً ( احزاب : 46 )
اى پيامبر ما تو را فرستاديم تا گواه باشى و مژده رسانى و هشدار دهى ؛ و به سوى خدا دعوت كنى و چراغى تابان باشى .