صاحبكار « سهى » ( 1314 ه . ش )
ذبيح اللّه صاحبكار متخلّص به « سهى » فرزند ابراهيم در سال 1314 ه . ش در دولت آباد تربت حيدريه ولادت يافت . پس از گذراندن دوران تحصيلات مقدّماتى ، چند سال به كسب علوم دينى و معارف اسلامى در مشهد اشتغال ورزيد . « سهى » را چون قريحهاى روشن و طبعى روان در سرودن اشعار بود ، ضمن تحصيل و تعليم به سرودن اشعار نغز پرداخت و در اندك زمانى در محافل ادبى مشهد شاعرى نامبردار و غزلسرايى نغز گفتار معرفى شد . وى در قصيده و غزل استاد است .
على ( ع ) مظهر عدل و داد
اى چشم و چراغ ملّت و دين * واى نفس مجرّد نخستين
روشن به تو چشم عقل اوّل * در معرفتت خرد معطّل
شير حق و قهرمان خيبر * منصور به نصرتت پيمبر
تا پاك كنى ز بت حرم را * بر دوش نبى زدى قدم را
لشكر شكن صف نبردى * مانند خداى خويش فردى
تا وارهد از خطر پيمبر * خفتى تو به جاى او به بستر
اى رهبر مهربان معصوم * واى دشمن ظلم و يار مظلوم
شبها به خرابههاى خاموش * نان فقرا كشيده بر دوش
با دست كرم ز راد مردى * نان در دهن يتيم كردى
در شهر اگر گرسنهاى بود * از غصهء او دلت نياسود