« اين از آن نوع است ، اين از آن نوع . »
براستى كه امام عليه السلام واقعيت قضا و قدر را حل كرده و شك و ترديدهايى را كه در اطراف آنها وجود داشت بر طرف نموده و حقيقتى را كه اسلام در آن باره مقرر داشته ، به ثبوت رسانده است .
( 1 )
خدا نور است !
امام عليه السلام وارد مسجد جدش رسول خدا - صلّى اللّه عليه و آله - شد ، ديد گروهى با هم مشاجره مىكنند ، رو به ايشان كرد و فرمود :
« شما دربارهء چه چيز بحث مىكنيد ؟ » همه با هم گفتند : « دربارهء توحيد . »
امام عليه السّلام آنها را - به دليل كمى بضاعت ، و سرمايهء علمى ايشان در اين امر - از فرو رفتن در اين مسأله منع كرد و فرمود :
« از اين گفتارتان دست برداريد . »
يكى از آنها رو به آن حضرت كرد و گفت :
« خداوند به وسيلهء خلقت آسمانها و زمين شناخته مىشود ، او در همه جا هست . » امام عليه السّلام او را به گفتن سخن بجا و درست راهنمايى فرمود و گفت :
« خداوند كسى است كه هيچ چيز همانند او نيست ، او شنوا و بيناست ، وصف او نيز به وصف هيچ چيز نماند ، پس او خود اوست . » « 1 »
هامش
( 1 ) توحيد : ص 366 ، 367 .