دراز كرد بطورى كه گويى مىخواهد او را در كنار خود بنشاند . سپس به خدمت امام عليه السلام عرض كرد : خداوند شما را تندرست بدارد ، مردم دربارهء پدرم حرفهاى زيادى مىزنند و مىگويند : به خدا سوگند كه حرف ، حرف شماست ؟ ! ابو جعفر عليه السلام فرمود : مردم چه مىگويند ؟ عرض كرد : مىگويند : او دروغ مىگفته است ! و شما هر چه بفرماييد من مىپذيرم . امام عليه السّلام فرمود :
« سبحان اللّه ! ! به خدا سوگند كه پدرم فرمود : كه مهريهء مادرم از وجهى بوده است كه مختار فرستاد و آيا او خانههاى ما را نساخت ، و كشندگان ما را نكشت و از دشمنان ما خونخواهى نكرد ؟ خدا او را بيامرزد . . . » « 1 »
در اين حديث دلالت روشنى بر مقام والاى وى در نزد امام ابو جعفر عليه السّلام است و اين كه او نسبت به اهل بيت احسان نموده ؛ با گرفتن انتقام ايشان و ارزانى داشتن اموالى بر ايشان كه از جمله مهريّهء زنان و ساختن خانههايشان بود سلطههاى امويان را ويران كرده بود .
( 1 ) 4 - چون مختار سر عبيد اللّه بن زياد و عمر بن سعد را به حضور امام زين العابدين عليه السّلام فرستاد ، آن حضرت براى شكر خدا به حال سجده افتاد و گفت : سپاس خداى را كه انتقام ما را از دشمنانمان گرفت و خداوند به مختار جزاى خير مرحمت كند . « 2 »
مختار همان طورى كه مورد رضاى ائمّهء اهل بيت عليهم السّلام بود ، مورد رضاى همهء علويان نيز بود و به خاطر احسانش بر ايشان از وى سپاسگزار بودند ، راويان از محمد بن حنفيّه نقل كردهاند ؛ وقتى كه سر عبيد اللّه بن زياد و عمر بن سعد را براى او فرستاد ، سجدهء شكر به جا آورد و دستهايش را براى دعاى به مختار باز كرد و گفت : خداوندا چنين روزى را براى مختار از ياد مبر ، و او را از جانب اهل بيت پيامبرت محمد ( ص ) بهترين جزا را مرحمت نما ، پس به خدا سوگند كه
هامش
( 1 - 2 ) رجال كشى .