دوم دو كتاب مرجع شيعه ( اصول كافى و من لا يحضره الفقيه ) توسط يكى از علما به نام دونقى به فارسى برگردانده شد و شرحى هم بر آن نوشته شد . « 1 » در زمان سليمان ( صفى دوم ) شاه در رأس نهادهاى سياسى و مذهبى قرار داشت . امور مذهبى ابتدا در دست مقام صدر بود كه سليمان آن را به دو قسمت مقام صدر خاصه و صدر عامه تقسيم كرد . « 2 »
اما در عمل وظايف مقام صدر را مقام بعدى روحانى يعنى صدر الممالك برعهده نداشت ، بلكه محمد باقر مجلسى ، شيخ الاسلام وقت ، كه از سال 1037 تا 1111 ه ق مقام روحانى قدرتمند آن دوره بود ، آن را برعهده داشت . باوجود نداشتن تعصب مذهبى شاه ، تعقيب اقليتهاى مذهبى نيز در اين دوره گزارش شده است . تعقيب اقليتها در اواخر عهد صفوى به حدى شدت يافت كه حتى رؤساى مذهبى ارامنه نيز به زندان افتادند و كليساى جلفا مجبور شد ساليانه مبلغى به دولت پرداخت كند . « 3 » همچنين طبق دستورى كه سليمان در حال مستى امضا كرده بود ، رؤساى مذهبى يهوديان در اصفهان به قتل رسيدند و برخى نيز با پرداخت مبالغ زيادى پول از اعدام رهايى پيدا كردند . « 4 » شاه سليمان به ظاهر خود را ديندار نشان مىداد و مىكوشيد تا كشور را براساس سنتهاى دينى و مذهبى اداره كند ، او همچنين به دانشمندان و علماى شيعه را
پاورقی
( 1 ) . محمد يوسف إله قزوين اصفهانى ، ايران در زمان شاه صفى و شاه عباس ، ص 537 .
( 2 ) . دين و دولت در عصر صفوى ، همان ، ص 59 .
( 3 ) . همان ، ص 60 .
( 4 ) . همان ، ص 60 .