به ديدهء احترام مىنگريست و جايگاه واقعى آنان را پاس مىداشت .
شاه سلطان حسين نيز از سال 1105 تا 1135 ه ق قبل از رسيدن به حكومت مانند پدرش تحتتأثير علامه محمد باقر مجلسى ، مجتهد بانفوذ وقت قرار گرفته بود ، نفوذ مجلسى در آغاز سلطنت او تا اندازهاى بود كه بر خلاف سنت معمول مراسم تاجگذارى را او انجام داد و از طرف شاه لقب جديد ملاباشى را كه بالاترين مقام روحانى عهد او بود ، دريافت كرد . « 1 » بر روى سكههاى دوره سلطان حسين لقب دينپرور زده بودند كه براى نخستين بار در ميان شاهان صفوى مشاهده مىشد . « 2 » از جملهء ديگر اقدامات شاه حسين مقابله او با صوفيان بود . « 3 » همچنين در دورهء سلطنت او وقف كردن روندى روبهرشد داشت و شاه به دليل علاقهمندى به اين سنت پسنديده موقوفات بسيارى از خود برجاى گذاشت . اين موقوفات در موارد مناسبى مصرف مىشد كه از آن جمله مىتوان به برپايى مراسى روضهخوانى و تعزيهخوانى حضرت سيد الشهداء عليه السّلام و زائران كربلا اشاره كرد . « 4 »
بههرحال سياست مذهبى در عهد صفوى ادوار مختلفى داشت و با روى كارآمدن هريك از شاهان سياست مذهبى اين عصر نيز رنگ خاصى به خود مىگرفت . اما به طور كلى مىتوان چنين گفت : دولت صفوى گذشته از دلايل ديگر سياسى سعى
هامش
( 1 ) . سازمان ادارى حكومت صفوى ( تذكرة الملوك ) ، ص 201 .
( 2 ) . صفويان نماد اقتدار ايران ، ج 2 ، ص 355 .
( 3 ) . ابو الحسن قزوينى ، فوايد الصفويه ، ص 87 .
( 4 ) . صفويه در عرصه دين ، فرهنگ و سياست ، ج 2 ، ص 911 .