منك ، و اعلم أن خير الآباء للأبناء من لم تدعه المودة إلى التفريط فيه ، و خير الأبناء للآباء من لم يدعه التقصير إلى العقوق له . . . » « 1 »
« پسرم ، خداى تعالى تو را نسبت به من راضى نديده است از اين رو ( محبّت ) مرا به تو سفارش كرده و محبت و رضاى مرا نسبت به تو ملاحظه فرموده است بدين جهت مرا از تو بر حذر داشته ، بدان كه بهترين پدران نسبت به پسران كسى است كه محبت فرزند او را از وظيفهاش بازندارد و بهترين پسران براى پدران فرزندى است كه محبت پدر باعث تقصير او از وظيفه و در نتيجه عاق شدن او نگردد . »
( 1 ) اين وصيت ، مشتمل بر نكات ارزندهء ذيل است :
الف - فرزندان در اعماق دلشان ، آن محبتى كه پدران نسبت به آنها دارند ، آنها نسبت به پدرانشان ندارند ، از اين رو خداى تعالى در آيات زيادى از قرآن مجيد تأكيد بر ضرورت رعايت و اطاعت از ايشان را فرموده است .
ب - خداى تعالى به پدران هشدار داده است كه مبادا پسرانشان منشأ فتنه و بدبختى ايشان گردند .
ج - آن تربيتى مؤثر است كه پدران در محبت و علاقهء به فرزندان راه افراط را بپيمايند كه اين خود يكى از عوامل بىبنيادى شخصيّت كودك مىگردد و باعث مىشود كه كودك در برابر رويدادها توانايى ايستادگى و استوارى را نداشته باشد كه دانشمندان علوم تربيت و روانشناسى بر اين مطلب سخت تأكيد كردهاند .
د - بهترين پسران آنهايى هستند كه به خدمت و احسان بر پدران كمر بستهاند و بدين وسيله از حدود تقصير و عاق شدن پرهيز كردهاند .
4 - از جمله وصاياى گرانقدر امام عليه السلام ، اين وصيت است كه تنها
هامش
( 1 ) عقد الفريد : 3 / 89 .