روى خود ، حاضر مىبينى ، « 1 » همچنان كه ما هر عملى را كه انجام دادهايم در نزد تو حاضر مىبينيم ، پس بر ما ببخش و از ما درگذر چنان كه از خداوند توانا اميدوارى كه بگذرد و همان طورى كه دوست دارى خداى توانا از تو بگذرد تو از ما بگذر خواهى ديد كه خداوند بخشاينده است و نسبت به تو مهربان بوده و تو را مىآمرزد و پروردگارت نسبت به هيچ كس ستم روا نمىدارد . . . همچنان كه نزد تو نوشتهاى است كه حق و حقيقت را به ما بازگو مىكند هيچ يك از اعمال خرد و كلان ما را فروگذار نكرده مگر آن كه بر شمرده است پس اى على بن حسين ! به خاطر آور آن موقعى را كه در برابر پروردگار داور دادگر خود با خوارى ايستادهاى و او به مقدار خردلى به كسى ستم نمىكند و آن مقدار ناچيز را نيز در روز قيامت مىآورند و خدا را بس كه حسابرس و گواه بر اعمال بندگان است .
بنا بر اين از ما در گذر و ما را ببخش تا خداى توانا از تو درگذرد و تو را ببخشد ، زيرا كه او مىفرمايد :
وَ لْيَعْفُوا وَ لْيَصْفَحُوا أَ لا تُحِبُّونَ أَنْ يَغْفِرَ اللَّهُ لَكُمْ .
« 2 »
« از بديها در گذرند و آنها را ببخشند ، آيا دوست نمىداريد كه خدا هم از شما بگذرد ؟ - » ( 1 ) همواره ، اين قبيل كلمات را تلقين به ايشان مىكرد ، كلماتى كه بر ميزان توجه خاص آن حضرت و ارتباط خاصّش به خداى متعال دلالت مىكرد ، و آنگاه شروع مىكرد به گريه و از خوف و خشيت بارى تعالى اشك مىريخت و مىگفت :
« پروردگارا ! تو به ما امر فرمودى تا از كسانى كه به ما ستم كردهاند درگذريم و ما نيز از ستمگرانمان گذشتيم ، همچنان كه به ما امر كردى ،
هامش
( 1 ) به آيهء شريفهء :يَوْمَ تَجِدُ كُلُّ نَفْسٍ ما عَمِلَتْ مِنْ خَيْرٍ مُحْضَراً . . .اشاره دارد . ( آل عمران / 30 ) .
( 2 ) نور / 22 .