است و نه به دليل اشتياق و طمع . » « 1 »
آرى محبت خدا در دل و عواطف امام عليه السلام آميخته و از جمله ذاتيّات و عناصر وجودى او بوده است ، راويان اخبار مىگويند : امام عليه السلام ، در تمام اوقات مشغول به عبادت و طاعت خدا بود ، كسى از كنيز آن حضرت دربارهء عبادتش پرسيد ، وى در جواب گفت :
« مفصّل بگويم و يا بطور اختصار و مجمل بيان كنم ؟ » گفتند : « مختصر بگو . »
كنيز گفت : « من هيچ وقت ، روز براى او نهار نياوردم و هيچ شبى براى او بستر پهن نكردم . » « 2 »
آرى امام عليه السلام بيشتر عمر خود را روزها به روزه و شبها را به عبادت مىگذراند ، گاهى مشغول به نماز و گاهى در دلهاى شب به دادن صدقهء نهانى در خانهء مستمندان مشغول بود قدر مسلّم آن است كه در تاريخ زاهدان مسلمان و عابدان اسلامى كسى همچون امام زين العابدين در عظمت اخلاص و طاعت الهى وجود نداشت و ما اينك به برخى از عبادت آن حضرت اشاره مىكنيم :
( 1 )
وضوى امام
اما وضوء ، براستى كه نور و پاكيزگى از گناهان و اولين مقدمهء نماز است ، امام عليه السلام هميشه با طهارت و با وضو بود ، راويان دربارهء خضوع و خشوع آن بزرگوار در پيشگاه خدا در حال وضو گرفتنش نقل كردهاند ، و مىگويند :
وقتى كه مىخواست وضو بگيرد رنگ مباركش زرد مىشد ، كسانش مىگفتند
هامش
( 1 ) الكواكب الدرّيه : 2 / 139 .
( 2 ) خصال صدوق : ص 488 .