در فرهنگ جغرافيايى ايران نويسد : مغان از دهستانهاى تابع شهرستان اردبيل است و از 96 آبادى بزرگ و كوچك تشكيل شده است ( فرهنگ جغرافيايى ايران ج 4 ) .
ص 355 ح 7 : سيبا . . . اين كلمه در جهانگشا و در عالمآراى عباسى ( مواضع مكرر ) سيبه آمده است ، و صحيح همان سيبه است . مؤلف غياث اللغات سيبه را خندقى معنى كرده است كه در پناه آن جنگ كنند . ولى از بعض مواضع عالم آراء چنان مفهوم مىشود كه سيبه بمعنى خندق نيست بلكه پناهگاهى است قابل حمل و نقل ص 375 سطر 4 : ويح جسمى . . . ويح جسمى من غزال مقلتاه . . . عبيد اللّه ابن احمد ميكالى ( يتيمة الدهر . ج 4 ص 259 )
ص 380 ح 7 : ورد الرّبيع . . .
اين دو بيت ضمن ابيات ديگرى با اندك اختلاف در مجانى الادب ج 4 ص 220 آمده است .
ص 389 سطر 1 : و كانّما نقشت . . . ابو الفرج ببّغاء ( ثعالبى ، خاص الخاص ص 120 ) .
ص 393 سطر 13 : اذا ركع . . . سرى رفاء ( تحفهء ناصريه ) .
ص 415 سطر 1 : كتبت اليه استهدى . . .
از ابو الفضل عبيد اللّه بن احمد ميكالى ( يتيمة الدهر . ج 4 ص 259 )
ص 459 ح 13 : كنوز قارونى . . . مأخوذ است از آنچه در ذيل آيهء 76 سورهء قصص آمده است . مفسران نوشتهاند كه شصت استر گنجينههاى او را مىكشيدند .
ص 565 سطر 9 : من النّفر العالين . . .
از ابو سعيد رستمى است ( يتيمة الدهر . ج 3 ص 141 )
ص 360 سطر 3 : عبد اللّه پاشا . . . عبد اللّه پاشا كوپر يلىزاده فرزند مصطفى پاشا .
دره نادره ( تاريخ عصر نادرشاه ) ( فارسى ) — صفحة 775
مساهمون: سيد جعفر شهيدى
ص٧٧٥