ارتكاب فعل حرامى يا ترك واجبى از روى تقيه موجب وهن مذهب و شكستن حرمت دين گردد ، تقيه بر چنين فردى جايز نيست . و شايد به همين جهت است كه امام صادق عليه السّلام فرموده است « در شرب خمر تقيّه نخواهم كرد » .
3 . هرگاه اصلى از اصول اسلام يا يكى از ضروريات دين در معرض خطر باشد ، تقيّه در مورد آن جايز نيست ، مانند اينكه حاكمان جاير تصميم بگيرند كه احكام مربوط به ارث يا طلاق يا نماز يا حج را تغيير دهند . « 1 »
هامش
( 1 ) - الرسائل ، ص 177 - 178 .