دهى است از دهستان بالاگريوه بخش ملاوى شهرستان خرمآباد ، واقع در 15 هزار گزى جنوب ملاوى و 17 هزار گزى خاور راه شوسهء خرمآباد به انديمشك آب آن از رودخانهء كشكان و بقعهء سيد نعمت اللّه جزايرى در آنجا است .
( از فرهنگ جغرافيايى ايران ج 6 ) و به « مرات البلدان » رجوع شود .
[ ص 118 ]
( 607 )
ص 118 ، سطر 2 : متجنده
[ م ت ج ن ن د ] ( اسم فاعل از باب تفعل ) . سپاهى شونده ، شاغل لشكرى .
( از اقرب الموارد ) .
( 608 )
ص 118 ، سطر 19 : سباى
[ س با ى ] ( صفت ) . سوار جريده را گويند و « سباى سوار » و « سبهسوار » و « زبدهسوار » هر سه مستعمل است يعنى سوارى كه ما يحتاج خود را مختصرا بفتراك بسته و مسلح و مكمل يراق ميراند .
( از حاشيهء تاريخ داغستان نسخهء خطى كتابخانهء ملى بشمارهء 2368 ) .
[ ص 119 ]
( 609 )
ص 119 ، سطر 3 : نهاوند
[ ن ها و ن د ] ( اسم خاص ) . شهرستان نهاوند از مشرق به « ملاير » و از مغرب به « هرسين » كرمانشاه و « كاكاوند » لرستان و از شمال به « تويسركان » و از جنوب به « الشتر » و « دلفان » محدود است . خاك نهاوند بين دو رشته كوه موسوم به « گرو » و « ارديشان » است كه بموازات هم يكى در جنوب غربى و ديگر در شمال شرقى قرار دارد . سرچشمه اصلى رود گاماسب در كوههاى اين ناحيه واقع است و اين رود پس از مشروب كردن اراضى نهاوند به رودخانهء قرهسو مىريزد در محل دو آب . - مركز آن شهر نهاوند است كه بسيار قديمى و از شهرهايى است كه تاريخ چندين هزار ساله دارد « 1 » اين شهر در جنوب ملاير واقع و به چهار بلوك تقسيم مىشود :
الف : بلوك نهاوند با حومه ؛ ب : بلوك عليا ؛ ج : بلوك سفلى ؛ د :
هامش
( 1 ) - ياقوت حدود آن را در قبلى همدان و مسافت ميان همدان و آن شهر را سه روز راه ذكر مىكند .