20 كيلومترى جنوب خاورى ورامين كنار راه فرعى حصار حسن بيك .
( از فرهنگ جغرافيايى ايران جلد يكم ) .
( 182 )
ص 19 ، سطر 20 : بىنيل مراد روانه استراباد شد :
در روضة الصفاى ناصرى بتفصيل از جنگ فتحعلى خان قاجار با افاغنه در ابراهيمآباد و كشته شدن صد نفر افغانى و عدم امداد بفتحعلى خان و عزيمت او در شب سخن رفته است . به جلد هشتم آن كتاب ذيل « ذكر محاربه خان جلادتبنيان . . . » رجوع شود .
[ ص 20 ]
( 183 )
ص 20 ، سطر 4 : باتفاق خانك پاشا حاكم ببه :
در بعضى از نسخ جهانگشا كلمهء « ببه » « بابان » آمده است . خانك پاشا نام حاكم سليمانيه به زمان نادر است . در سليمانيه طايفهء ببه كه كرد و بسيار سلحشورند زندگى مىكنند . بزرگان اين طايفه « بابان » ناميده ميشوند .
بصفحات 59 و 60 « رحلهء منشى بغدادى » و « روضة الصفا » جلد دهم ذيل « در ذكر ورود احمد چلبى » و « كلمهء قرهچولان » درين تعليقات رجوع شود .
( 184 )
ص 20 ، سطر 7 : ديرآباد
[ د ى ر عا با د ] ( اسم خاص ) . در اغلب نسخ جهانگشاى مورد ارجاع حقير اين كلمه چنين آمده ولى به نظر صحيح آن « ديزآباد » است « 1 » بمختصات جغرافيايى زير :
دهى است از دهستان شراء پايين بخش شهرستان اراك واقع در 30 كيلومترى جنوب باخترى كميجان و كنار جاده ملاير - خنداب اين دهكده در ناحيتى كوهستانى قرار دارد و رودخانهء « قرهچاى » از آن مىگذرد ، به روى اين رودخانه آثارى از پل خرابهاى است كه از ابنيهء خدابنده است . در جنوب آن زيارتگاهى است باسامى ابو الحسن و امينه خاتون كه مىگويند پسر و دختر امام چهارمند .
هامش
( 1 ) - در فرهنگهاى جغرافيايى دهى بنام ديرآباد در آن حوالى ديده نشد و آنها نيز از ذكر « روزآباد » و حتى « زورآباد » - كه قول يكى از نسخ است - ساكتند . اما چنان كه ملاحظه مىكنيد « ديزآباد » در آن حدود وجود دارد و مختصاتش بما نحن فيه مىخورد لذا با حفظ قول اغلب نسخ در متن ديزآباد شرح داده شد .