( 13 )
ص 1 ، سطر 14 : رمح
[ ر م ح ] ( اسم ) . نيزه . ( منتهى الارب )
( 14 )
ص 1 ، سطر 15 : . . .
چون عرض بجوهر متصل . . . صورت از هيولى منفصل :
ارسطوئيان را نظر بر اين اسب كه انفكاك « هيولى » از « صورت » و « عرض » از « جوهر » جز در ذهن در وعاء ديگر محقق نيست و بهيچوجه در عالم خارج اين اتصال بانفصال نمىگرايد .
( 15 )
ص 1 ، سطر 16 : آوردگاه
[ عا و ر د گا ه ] ( اسم مكان ) . محل جنگ و جدال ، رزمگاه . ( ناظم الاطباء )
( 16 )
ص 1 ، سطر 17 : ذابح
[ ذ ا ب ح ] ( اسم فاعل ) . كشندهء حيوان و ستور و چارپايان .
( از منتهى الارب ) .
( 17 )
ص 1 ، سطر 17 : شاة
[ شا ت ] ( اسم ) . گوسفند نر و ماده . ( منتهى الارب ) .
( 18 )
ص 1 ، سطر 17 : مذبوح
[ م ذ بو ح ] ( اسم مفعول ) . ذبح كرده شده . ( از منتهى - الارب ) .
( 19 )
ص 1 ، سطر 17 : چاوشان
[ چا و شا ن ] ( اسم ، جمع ) . برهان قاطع مفرد آن را « چاووش » ضبط كرده و نقيب لشكر و قافله معنى نموده است .
( 20 )
ص 1 ، سطر 17 : صلا
[ ص لا ] ( اسم ) . فريادى كه براى طعام دادن بدرويشان و فقيران يا فروختن چيزى كنند . ( از ناظم الاطباء )
( 21 )
ص 1 ، سطر 19 : نوال
[ ن و ا ل ] ( اسم ) . دهش ، عطا . ( از منتهى الارب ) .
( 22 )
ص 1 ، سطر 19 : موايد
[ م و ا ى د ] ( جمع ، صيغهء منتهى الجموع ) . مفرد آن مائده است و مائده بمعنى خوردنى و طعام و خوان آراسته بطعام مىباشد . [ اگر بر سفره طعام نباشد خوان نامند ] . ( از منتهى الارب ) .
[ ص 2 ]
( 23 )
ص 2 ، سطر 1 : ديهيم
[ د ى هى م ] ( اسم ) . تاجى كه مخصوص پادشاهان است ، تخت ، چاربالش - چتر . ( برهان قاطع )
( 24 )
ص 2 ، سطر 1 : شقه
[ ش ق ق ] ( اسم ) . پارچهاى كه در سر علم بندند .
( آنندراج ) .