از شهرهاى ديگرى بنام « بود اردشير » « 62 » « و هشت اردشير » و « بتن اردشير » نيز ياد مىكند . كه آخرى در بحرين بود و مىنويسد بدان سبب « بتن اردشير » ناميده ميشده ، « كه اردشير با روى آن را بر روى تنهاى مردم آنكه از وى فرمان نبرده بودند نهاد ، و يك رديف خشت و يك رديف جسد قرار داد ، و بدين سبب تن اردشير خواندند « 63 » . »
پس نتيجه ميگيريم كه « شير » و « سير » هاى به كار رفته در نامهاى ياد شده همگى در آغاز « اردشير » بوده است . دگرگونيهاى اين نامها را به صورت زير ميتوان مشاهده كرد :
بردسير برداردشير
نرما شير نرماردشير
سيرجان ( شيرجان ) « 64 » اردشيرگان
بهرسير « 65 » به اردشير ( جاى نيك اردشير )
گواشير ( جواشير ) : گواردشير
ريشهر : ريواردشير
بهمن شير ( بهمنشير ) : بهمناردشير
و شهرهاى ديگر .
بنابراين « شير » به كار رفته در نام « شيرآب » نيز از همين دسته است :
يعنى نام نخستين سيراف بايستى « اردشير آب » باشد .
همانگونه كه كام اردشير به كامسير ، و برد اردشير به بردسير ، و اردشيرگان به سيرجان تبديل گرديده ، نام « اردشير آب » نيز به « سيرآب » و « سيراف » مبدل شده است .
هامش
( 62 ) - شهر ساسانى در محل موصل كنونى - سرزمينهاى خلافت شرقى ص 94 .
( 63 ) - تاريخ پيامبران و شاهان ص 45 .
( 64 ) - فارسنامه ابن بلخى ص 161 - سرزمينهاى خلافت شرقى ص 322 .
( 65 ) - مداين غربى - كامل ابن اثير 2 ص 321 .