گرفتار آمد ؛ تو : بهدست حشم گرفتار آمد . س 12 : سل : مصاف گاه روى به راه نهادند و به همدان آمدند . س 12 و 13 : سل : به حدود سيلاخور و كردستان . س 15 : سل : در مصون نظام الملك . س 16 : سل : جامگى ما زيادت نخواهد شد . س 22 : تا : متفكّر و تنگدل مجال سخن نبود . س 24 : سل : نگين انگشترى مكيده بود . س 24 و س 1 ، ص 33 : سل : ترياق به وى داده بود .
ص 33 :
س 2 : تا : اين بشنيدند ، « سخن » ندارد . س 2 و 3 : سل : اين سخن بشنيدند از سخن گذشته ؛ « بغايت » افتاده است . س 3 : سل : جمله زبان دركشيدند و دگر كسى .
س 6 : سل : پياده پيش او كشيدند ، « اسپ » ندارد . س 6 و 7 : تا : جان او ببخشود ؛ سل :
او خاك را ببوسيد و جان او را ببخشود . س 7 : تو ، سل ، ا : [ نصب كرده ] ندارد ، از راحة الصدور راوندى گرفته شد . س 9 : تا ، سل : اجرت ملاحان به انطاكيه نوشت ، « برات » افتاده ، نسخهء « تو » مخدوش است . س 9 و 10 : سل : ملاحان بر درگاه سلطان .
س 11 : سل : از ما در طلب اين وجوه . س 13 و 14 : تا ، سل : برات مىبايد كرد .
س 15 : سل : اينجا از حواشى ما . س 15 : سل : برات را به زر نقد خريدهاند .
س 16 و 17 : سل : تعظيم و وسعت ملك نوشتهام تا جهانيان . س 20 و 21 : تا ، سل :
و در حوالى اوزگند هفت پاره ديه بود ؛ تو : در اين كوهپايها . . . و نهايت ؛ اين نسخه نيز مخدوش است . س 24 : سل : نماز بگذارد ( ؟ ) س 24 و س 1 ، ص 34 : سل : ممالك او را از قضاء مشرق تا به كنار .
ص 34 :
س 3 : تا ، سل : قسيم الدّوله اقسنقور داد . س 3 : تو : به اقسال داد ؛ سل : به اقسيان داد . س 3 : سل : به جگرميش داد . س 5 : تا ، سل : تا حدود ختاى و ختن . س 9 : تا : « به نام او » ندارد . س 9 و 10 : سل : خطبه و سكّه در جميع اين بلاد . . . تا بنهايت يمن و شام مىگرديد ؛ تو : . . . و شام مىكرديد . س 12 تا 14 : سل : و اسماى ايشان در بلاد و ممالك پراگنده ، عبارتى افتاده است . س 13 و 14 : سل : در بلاد و ممالك پراگنده