بيت :
چه گفتم مه تير و ناهيد را * نبايد صفت كرد خورشيد را
امام با حشمت و وقار ، مالك دلدل و ذو الفقار ، منشوردار
هَلْ أَتى
؛ 20 مشهور ديار لافتى ، محرم راز درون و بيرون ، تشريف يافتهء « انت منّى بمنزلة هارون » ، ليث بنى غالب على ابن ابى طالب ؛
نظم :
خدا را ولى و نبىّ را وصى * ولى بود بىشكّ و شبهت على
از آن وجه درويش چو خورشيد بود * كه از چارمين آسمان رو نمود
آن كس كه علم و حلم و حيا ختم شد برو * عمزاده محمد و شير خداى على است
سلام اللّه و رضوانه و تحيّاته بر قرّة عينى الرّسول و فلزتى كيد البتول ، گوشواران عرش برين و جگرگوشگان رسول رب العالمين ؛
بيت :
كزو و ازين كار دين شد تمام * كه بر هر دو بادا درود و سلام ( 3 ر )
و عم بزرگوار سيد ابرار ، دلبند اختيار ، خيمه شرع را عماد و خانه دين را اساس ، امير المؤمنين حمزه و العباس و بر ارواح مطهره عشرهء مبشّرهء او كه مسند خلافت به پرتو و وجود ايشان آراسته است و مالكان ازمنه عقل و حاكمان اعنّهء قبض و بسط بود ، رضوان اللّه تعالى عليهم اجمعين . « 1 »
اما بعد ، بر بصاير « 2 » ارباب بينش و بر ضماير اصحاب دانش « 3 » پوشيده و « 4 » مخفى نماند كه كلام مجيد آسمانى و تنزيل حميد فرقانى « 5 » كه اعظم معجزات محمدى و اوضح بر امين احمدى « 6 » است و به صفت « اوتيت جوامع الكلام » « 7 » متصف به سه قسم مىشود : اول توحيد الهى احدى ، - جلّ جلاله « 8 » - دويم احكام شريعت محمدى - صلّى اللّه عليه و سلّم « 9 » - ديگر تواريخ چنانچه ثلثى از مقاصد كتاب
لا يَمَسُّهُ إِلَّا الْمُطَهَّرُونَ
« 10 » 21 دانستن
هامش
( 1 ) . نگ : - خداوندى كه ترك جنگجوى بهرام را . . . اجمعين .
( 2 ) . نگ : - بصاير .
( 3 ) . نگ : - و . . . دانش .
( 4 ) . نگ : - پوشيده و .
( 5 ) . نگ : - آسمانى . . . فرقانى .
( 6 ) . نگ : - و اوضح . . . احمدى .
( 7 ) . نگ : - و صفت . . . الكلام .
( 8 ) . نگ : - احدى . . . جلاله .
( 9 ) . نگ : - صلّى . . . سلّم .
( 10 ) . نگ : - لا . . . المطهرون .