استاندار كوفه با تشكيل يك جلسهء اضطرارى و تأكيد بر حكومت نظامى وارد عمل شد و عمّال حكومت ابنزبير ، كه عمدتاً از قتلهء كربلا بودند ، با نيروهاى تحت امر خود ، در مقابل نيروهاى مختار و ابراهيم موضع گرفتند . شهر كوفه چهرهء يك شهر جنگى به خود گرفت و اين بار در تب خونخواهى امامحسين عليه السلام مىسوخت و فرياد « يا لثارات الحسين » در شهر جوش و خروش افكند .
نيروهايى كه با مختار بيعت كرده بودند ، فوج فوج وارد كوفه مىشدند :
ابوعثمان شهدى ، از سران قبايل اطراف كوفه ، با شعار « يا لثارات الحسين » وارد شهر شد ، نيروهاى مثنّىبنمخربه نيز پس از درگيرى با نيروهاى ابنزبير در بصره و شكستن محاصرهء شهر ، به كوفه آمدند .
بيشتر ساكنان عراق را ايرانيان تشكيل مىدادند و جمعيّتى عظيم بودند كه به آنان « جند الحمراء » يا « لشكر سرخ » مىگفتند ؛ زيرا نسبت به اعراب سيه چهره ، گونههايى سرخ و سفيد داشتند و يا لباس سرخ مىپوشيدند .
عمدهء لشكر مختار را نيز ايرانيان يا « جند الحمراء » تشكيل مىدادند . « 1 » اينان به دليل عدالت گسترى حكومت حضرت على عليه السلام از طرفداران سرسخت خاندان پيامبر و فرزندان حضرت على عليه السلام به شمار مىآمدند .
ارتش انقلاب در روز چهارشنبه چهاردهم ربيع الاول عملًا وارد كارزار شد .
علّامه اديب ، جعفر بن نما ، در اين زمينه شعرى حماسى دارد كه مىگويد :
« وَ لَمّا دَعَاالُمخْتارُ لِلثَّارِ أَقْبَلَتْ كَتائِبُ مِنْ اشْياعِ آلِ مُحَمَّدٍ
هامش
( 1 ) - الاخبار الطّوال ، احمد بن داود دينورى ، ص 293 .