با من آمد .
هنگامى كه محمّد در مقابل امام حسن ايستاد امام حسن به وى فرمود : بنشين ! مثل تو شخصى نبايد از شنيدن سخنى كه مرده را زنده مىكند و زنده براى آن جان ميدهد غايب و غافل باشد . شما بايد داراى علم و چراغ تاريكىها باشيد زيرا بعضى از روشنائى روز از بعض ديگر روشنتر است . آيا نمىدانى كه خداى عز و جل فرزندان حضرت ابراهيم عليه السّلام را امام و بعضى از آنان را بر بعض ديگر فضيلت و برترى داد ، زبور را به حضرت داود عطا كرد . تو ميدانى كه خدا حضرت محمّد صلّى اللَّه عليه و آله و سلّم را به چه مقامى اختصاص داد .
اى محمّد بن على ! من از حسودى تو خائف نيستم ، زيرا خدا كفار را به حسود بودن معرفى كرده ( چنان كه در سورهء بقره ، آيهء - 109 ) ميفرمايد : آنان كافرانى هستند كه از طرف نفس خويشتن حسودند ، در صورتى كه حق براى آنان واضح شد . خدا شيطان را بر تو مسلط نكرده است . اى محمّد بن على ! آيا ميخواهى آنچه را كه از پدرت راجع به تو شنيدم بگويم ؟ گفت : آرى . فرمود : از پدرت شنيدم در بصره راجع به تو ميفرمود : كسى كه دوست دارد در دنيا و آخرت به من نيكوئى نمايد به پسرم محمّد نيكوئى كند . اى محمّد ! اگر بخواهى من از آن موقعى كه نطفهء تو در پشت پدرت بود تو را خبر دهم مىدهم . اى محمّد بن على ! آيا نميدانى بعد از وفات و مفارقت روح من از بدنم حسين بن على امام خواهد بود ، و اين مقام يك ميراثى است كه از پدر و جدش به وى رسيده ، خلافت و امامت امام حسين عليه السّلام در كتابهاى آسمانى خدا نوشته شده خدا شما اهل بيت را بعلم خود از ميان جميع خلق انتخاب كرده و حضرت محمّد را از ميان شما برگزيده و او را بمقام پيغمبرى رسانيده است حضرت محمّد صلّى اللَّه عليه و آله حضرت امير را براى خلافت بعد از خود برگزيد . حضرت مرا براى امامت بعد از خويشتن انتخاب كرد . من هم حسين را انتخاب مينمايم .
محمّد بن حنفيه گفت ! تو امام و بزرگ من ميباشى . تو وسيلهء من هستى براى
بحار الأنوار ( زندگانى حضرت امام حسن مجتبى ع ) ( فارسي ) — صفحة 186
مساهمون: العلامة المجلسي
ص١٨٦