بقيع و آثار تاريخى آن
7
7 بقيع و آثار تاريخى آن
تاريخچهء بقيع
يكى از پرخاطرهترين مكانهاى مدينه ، قبرستان بقيع است ؛ جايى كه آن را پيش از آمدن پيامبر صلى الله عليه و آله « بقيعالغرقد » مىناميدند . « غرقد » نوعى درخت است كه در گذشته ، داخل اين قبرستان و يا در كنار آن وجود داشته و به تدريج با گسترش قبرستان ، آن درختها - كه به نظر برخى توت بوده - از ميان رفته است .
بقيع به عنوان زمينى در حاشيهء بخش مركزى يثربِ پيش از اسلام ، گورستان مردم اين شهر بود و پس از اسلام نيز به عنوان مهمترين گورستان مدينه شناخته شد . اين گورستان با وسعت نسبتاً زياد خود - به مانند نوع قبرستانهاى كهن كه در محيطى باز و پراكنده قرار داشته - در طول قرون مختلف اسلامى ، مَدْفن صحابه ، تابعين و مهمتر از همه ، چهار تن از امامان عليهم السلام بوده و از اين رو محل زيارت تمامى زائران مدينهء منوّره است .
بقيع در ناحيهء شرقى مسجدالنبى و تقريباً در فاصلهء يكصد مترى آن واقع شده و بارها حدود آن تغيير كرده است . اين قبرستان تا يكصد سال پيش ، خارج از حصار قرار داشته ، اما اكنون در ميان شهر مدينه واقع شده ، از چند سوى در محاصرهء خيابانهاى ستين ، عبدالعزيز و ابوذر قرار گرفته و مبدأ خيابان باب العوالى از بقيع آغاز مىشود .