« مغيسله » ، « مغسله » و « بنى دينار » شناخته مىشود و همهء اين اسامى براى يك مسجد است . اين مسجد در پشت مقرّ قديمى جوازات ، در منطقهء عنبريه بوده و از داخل كوچهها به آن راه داشته است .
محمد الياس عبدالغنى نوشته است : در حال حاضر دو مسجد در منطقهء مغيسله هست ؛ مسجد نخست ، مسجدى است بزرگ كه روى مكان بلندى قرار گرفته و حدود 27 پله با سطح زمين فاصله دارد . اين مسجد دو درِ غربى و شمالى دارد و در كنار در شمالى آن مسجدى با نام مسجد المالحه وجود دارد . در قبلهء اين مسجد ، مسجد كوچك ديگرى هست كه در تابلوى وزارت اوقاف ، نام آن مسجد المغيسله آمده است . وى مىافزايد كه مسجد بنى دينار بايد همين مسجد كوچك باشد . « 1 »
ابنشبّه به نقل از عبداللَّه بن عتبه آورده است كه : « انَّ النَّبيّ صلى الله عليه و آله كانَ كَثِيراً مّا يُصلِّي فِي مَسْجِدِ بَنِي دِينار الَّذِي عِنْدَ الْغَسّالِين » . « 2 »
سقيفهء بنى ساعده
سقيفه بهبناى مسقفى گفته مىشود كهايوان هم دارد . به نظر مىرسد كه برخى از طوايف يا همهء آنها ، سقيفهاى داشتهاند كه براى كارهاى عمومى و جلسات ، از آن استفاده مىكردهاند . اين مىتواند شبيه دارالندوهاى باشد كه قُصَىّ بن كِلاب براى قريش در مكه درست كرد .
اما سقيفهء بنى ساعده ، متعلق به طايفهء بنوساعدةبن كعب بن خزرج بود و در نزديكى مسجد النبى قرار داشت . و از شهرت تاريخى برخوردار بود .
گفتنى است شهرت اصلىاش ، به دليل وقوع رخداد تاريخى بيعت ابوبكر در آن است .
هامش
( 1 ) - المساجد الأثريه ، ص 53
( 2 ) - تاريخ المدينة المنوره ، ج 1 ، ص 64