شده است ؛ زيرا او به دستور وليدبن عبدالملك ، تصميم گرفت تمامى مساجدى را كه رسول خدا صلى الله عليه و آله در آنها نماز خوانده بود ، بازسازى كند .
مسجد قبلتين در دورهء سلطان سليمان قانونى در سال 950 قمرى از نو تجديد بنا شد . بر اساس برخى گزارشها ، اين مسجد در اوايل قرن چهاردهم قمرى ، رو به ويرانى بوده است . مسجد ياد شده از جمله مساجد بازسازى شده در دورهء سلطنت فهد است كه به صورت بسيار زيبايى بازسازى شد . افزون بر محرابى كه به سوى كعبه است ، محلّى هم براىنشان دادن محراب پيشين در برابر آن ، روى ديوار مشخص شده است . كتيبهء موجود نشان از آن دارد كه تجديد بناى آن در تاريخ 30 / 3 / 1408 قمرى ، در مساحتِ 3920 متر مربع به انجام رسيده است . گفتنى است كه نوشتههاى روى ديوار قبلهء پيشين ، در حوالى سال 1420 ق . محو شد و در حال حاضر چيزى روى آن ديوار نوشته نشده است .
مسجد قبلتين در شمال غربى مدينه در فاصلهء 5 / 3 كيلومترى مسجدالنبى صلى الله عليه و آله است و در طول روز ، مانند مسجد قبا ، در همهء ساعات روز باز است ؛ زيرا زائران مدينه ، از سنى و شيعه ، ضمن سفر به اين شهر ، از اين مسجد نيز ديدن مىكنند و در آن نماز مىگزارند .
مسجد ذُباب يا مسجد الرايه
ذُباب نام كوه كوچكى است كه ميان كوه احد و كوه سَلْع واقع شده و اين منطقه از مراكز استقرار نيروهاى مسلمان در جريان جنگ احزاب بوده است ؛ چنان كه در بالاى كوه ذباب ، چادرى براى رسول خدا صلى الله عليه و آله نصب شده بود كه از آنجا عمليات مقدماتى مسلمانان را در كندن خندق و تعيين محل آن نظارت مىكرد .
در محل اين چادر كه نمازگاه رسول خدا صلى الله عليه و آله در آن ايام نيز بود ، توسط عمربن عبدالعزيز مسجدى بنا شد كه به مرور به نام همان كوه شهرت يافت . سيرهء حسنهء مسلمانانِ سلف بر آن بود كه هر جا رسول خدا صلى الله عليه و آله نماز مىخواند ، همانجا مسجدى بنا مىكردند ؛ مسألهاى كه اعتقاد عميق صحابه ، تابعين و نسلهاى مسلمان را به مسألهء تبرّك نشان مىدهد . به هر روى ، ترديدى وجود ندارد كه پيغمبر صلى الله عليه و آله در اين مسجد نماز خوانده است .