هر مكتب طبى با تئورىها و ديدگاههاى خاص به موضوع انسان مىنگرد . لازمه استفاده صحيح از هر مكتب ، آشنايى با اصطلاحات و لغات مربوط به آن طبق تعريف دانشمندان همان مكتب است ؛ بنابراين بايد به همان زبان سخن گفت ، متون مربوط را به آن زبان بررسى كرد و با همان زبان فكر و اجتهاد كرد .
فراگيرندگان طب سنتى ايران بهتر است براى يادگيرى مطالب و اصطلاحات اين مكتب دو ديدگاه طب سنتى و پزشكى رايج را درهم نياميزند . طب سنتى مجموعه لغات و اصطلاحات تخصصى ( ترمينولوژى ) ويژه دارد . بنابراين ، براى تفهيم كامل مطالب لازم است اين لغات به درستى آموخته و به كار برده شوند . برخى از اين كلمات به لغات مصطلح امروزى شباهت دارند ، اما در زمان خود مفهومى تخصصى و متفاوت از امروز داشتهاند .
نكته مهم ديگر اينكه اگر اصطلاحات و تئورى طب سنتى ايران خوب فراگرفته شود دانشجويان مىتوانند در هر دو حيطه حفظ سلامتى و درمان بيمارىها موفق تر عمل نمايند . معيار درستى يك تئورى ، در علوم تجربى و پزشكى ، تجربه است « 1 » و تا آنجا كه تجربه نشان داده طب سنتى ايران توانايى حل برخى مشكلات طبى را دارد و مىتواند در كنار روشهاى درمانى نوين ياورى مورد اعتماد باشد .
حكمت و جايگاه علوم از ديدگاه حكما
در گذشته به مجموع دانشهاى زمان « حكمت » و به كسى كه به همه آن علوم احاطه داشت
هامش
( 1 ) . غلامعلى حدادعادل و ديگران ، طب سنتى ( مجموعه مقالات ) ، ص 10 .