أمر الدّنيا فإنّ توبته أن يقاد منه . و إن لم يكن علم به انطلق إلى أولياء المقتول فأقرّ عندهم بقتل صاحبهم فإن عفوا عنه فلم يقتلوه أعطاهم الدّية و أعتق نسمة و صام شهرين متتابعين و أطعم ستّين مسكينا توبة إلى اللّه عزّ و جلّ .
( 4155 ) 3 - عدّة من أصحابنا ، عن أحمد بن محمّد بن عيسى ، عن الحسين بن سعيد ، عن النضر بن سويد ، عن عبد اللّه بن سنان ، عن أبي عبد اللّه عليه السّلام أنّه سئل عن رجل قتل مؤمنا و هو يعلم أنّه مؤمن . غير أنّه حمله الغضب على قتله هل له توبة إذا أراد ذلك ؟ أو لا توبة له ؟ فقال : يقاد به و إن لم يعلم به انطلق إلى أوليائه فأعلمهم أنّه قتله فإن عفوا عنه أعطاهم الدّية و أعتق رقبة و صام شهرين متتابعين و تصدّق على ستّين مسكينا .
شرح
ولى اگر بر اثر خشم و غضب يا به خاطر برخى از امور دنيوى او را بكشد ، توبهء قاتل آن است كه تن به قصاص بدهد ؛ و اگر خانوادهء مقتول از قاتل بىاطلاع مانده باشند ، شخصا نزد اولياء مقتول برود و اقرار كند كه من فاميل شما را كشتهام ؛ اگر آنان عفو كنند و از قصاص جانش در گذرند ، خونبهاى مقتول را بپردازد و به منظور توبه به درگاه خداى - عز و جل - يك بردهء مؤمن در راه خدا آزاد كند و دو ماه پىدرپى روزه بگيرد و شصت مسكين را غذا بدهد ، توبهء او پذيرفته خواهد شد .
* ( 4155 ) * 3 - از ابو عبد الله صادق ( ع ) پرسيدند : ( با حديث قبلى برابر است ) .
شرح : قرآن مجيد در سورهء فرقان ، آيات 68 تا 70 مىگويد : « بندگان خداى رحمان شرك نمىآورند و خون ناحق نمىريزند و زنا نمىكنند . و هر كس چنين كند با كيفرى سخت مواجه مىشود و عذاب او در روز رستاخيز دو چندان مىگردد و جاويدان در آتش مىسوزد ، مگر آن كس كه رو به خدا باز گردد و ايمان آورد و عملى شايسته به جا آورد كه خداوند بديهاى آنان را به نيكى مبدل خواهد ساخت . » اين آيه صراحت دارد كه زنا و قتل نفس در