الكافي ( گزيده كافى ) ( فارسى ) — صفحة 237
باب حدّ المرتد ( 4143 ) 1 - عليّ بن إبراهيم ، عن أبيه ؛ و عدّة من أصحابنا ، عن سهل بن زياد ؛ و محمّد بن يحيى ، عن أحمد بن محمد ، جميعا ، عن ابن محبوب ، عن العلاء بن رزين ، عن محمّد بن مسلم قال : سألت أبا جعفر عليه السّلام عن المرتدّ فقال : من رغب عن الإسلام و كفر بما أنزل اللّه على محمّد صلى الله عليه و إله بعد إسلامه فلا توبة له . و قد وجب قتله و بانت منه امرأته و يقسّم ما ترك على ولده . ( 4144 ) 4 - عدّة من أصحابنا ، عن أحمد بن محمّد بن عيسى ، عن الحسين بن سعيد ، عن النضر بن سويد ، عن القاسم بن سليمان ، عن عبيد بن زرارة ، عن أبي عبد اللّه عليه السّلام في الصبيّ يختار الشرك و هو بين أبويه . قال : لا يترك و ذلك إذا كان أحد أبويه نصرانيّا . حد مرتدان * ( 4143 ) * 1 - از ابو جعفر باقر ( ع ) پرسيدم : كسانى كه از دين و مذهب خود خارج مىشوند چه حكمى دارند ؟ ابو جعفر گفت : هر كس كه از دين اسلام رو بگرداند و به احكام محمدى كافر شود بعد از آنكه در دين اسلام باليده باشد ، ديگر توبهء او پذيرفته نخواهد بود : بايد او را بكشند ، همسرش بر اثر ارتداد شوهر آزاد و رها مىشود ، و ميراث او را بر فرزندانش تقسيم مىكنند . توجه : به حديث شمارهء 4034 مراجعه شود . * ( 4144 ) * 4 - به ابو عبد الله صادق ( ع ) گفتم : اگر پسرى نابالغ از دين مادر و يا پدرش كه دين نصارى است خارج شود و راه شرك در پيش گيرد ، چه حكمى دارد ؟ ابو عبد الله گفت : بايد مانع شوند و او را به دامن خانوادهاش باز گردانند .